by watchanun @www.thaisubtitle.com
ท ะ ย า น ด า ว กู้ โ ล ก
พ่อฉันเป็นชาวไร่
เหมือนทุกคนสมัยนั้น
เขาไม่ใช่ชาวไร่มาแต่แรก
คุณกำลังจะข้ามสเตรท
- ไม่ ผมเอาลงได้ - กำลังข้ามสเตรท
- เราต้องปิดระบบ คูเปอร์ - เฮ้
- ปิดระบบทั้งหมด - เฮ้ เราต้องใช้เครื่องยนต์
พ่อ
โทษทีเมิร์ฟ กลับไปนอนเถอะลูก
หนูนึกว่าพ่อเป็นผี
- ไม่ โลกนี้ไม่มีผีหรอกลูก - คุณตาบอกว่าเราเจอผีได้
นั่นอาจจะเป็นเพราะว่า คุณตาใกล้จะ...
เป็นผีเข้าไปทุกทีแล้ว ไปนอนเถอะลูก
ฝันเห็นยานตกอีกแล้วเหรอ
ลูกกลับไปนอนซะเถอเมิร์ฟ
ข้าวสาลีตาย
มันเหี่ยวแห้ง และเราก็เผามัน เรายังมีข้าวโพด
เรามีไร่ข้าวโพด แต่ส่วนใหญ่แล้วมีแต่ฝุ่น
ฉันบอกไม่ได้ว่ามันมาจากไหน มันอาจเป็นแค่
พายุฝุ่น แค่นั้น
ตอนเรายังเด็ก เราต้องหาอะไรมา
ปิดจมูกและปาก เราจะได้ ไม่สูดฝุ่นมากนัก
เมื่อเราจัดโต๊ะ เราต้องจัดจานคว่ำลง
แก้ว หรือถ้วยอะไร ก็ต้องคว่ำไว้หมด
- เร่งกันหน่อยเข้าเมิร์ฟ ต้องรีบกันแล้วละ - 1 ทุ่มวันนี้
- เราจะไปโรงนาเรียนการใช้ ยากำจัดวัชพืชเบื้องต้นนะ / - ครับพ่อ
ไม่ใช่ที่โต๊ะเมิร์ฟ
พ่อ ซ่อมนี่ได้มั้ย?
- มาทำอะไรแลนเดอร์ - หนูเปล่านะ
- ให้ฉันเดานะ ผีทำเหรอ - มันกระแทกชั้นวาง
- ชนหนังสือตกอยู่เรื่อย - ผีไม่มีจริง ซื่อบื้อเอ้ย!
- เฮ้ย - ฉันค้นดูแล้ว เค้าเรียกผีโพลเตอร์ไกสต์
- พ่อบอกเธอ - แต่นั่นไม่เป็นวิทยาศาสตร์นะเมิร์ฟ
- พ่อบอกวิทยาศาสตร์คือยอมรับสิ่งที่เราไม่รู้ - พูดไม่ออกละสิคู้ป
ดูแลตัวเองกันดีๆ นะลูก
คูเปอร์
นี่เอาละเมิร์ฟ เรื่องวิทยาศาสตร์น่ะนะ
อย่าบอกพ่อนะ ว่าลูกกลัวผี ลูกต้องรู้ ลึกกว่านั้น
บันทึกข้อมูล วิเคราะห์
ศึกษาว่าอย่างไร ทำไม แล้วค่อยสรุป รู้มั้ย?
- ค่ะ - ดี...
- เรียนให้สนุกลูก - เดี๋ยวก่อน
วันนี้ครูนัดประชุมผู้ปกครอง พ่อแม่ ไม่ใช่ตายาย
ใจเย็นหน่อยวัยรุ่น คงไม่ใช่พายุฝุ่นนะ
- เนลสันจุดไฟเผาไร่ - โรคเหรอ
เห็นว่าปลูกกระเจี๊ยบเขียวไม่ได้แล้ว สิ้นซาก
เขาน่าจะปลูกข้าวโพดเหมือนเรา
นายพูดกับครูเฮนลี่ดีๆ นะ
- เธอยังโสด - หมายความว่าไงละโสด?
แพร่พันธุ์ประชากรใหม่ แบ่งปันอะไร ให้โลกบ้าง
พ่อสนใจเรื่องของพ่อดีกว่า แก่แล้วนะ เราน่ะ
เฮ้ย เมิร์ฟของเวลาแป๊บ!
อ่าห้ะ... สาม...
- เข้าเกียร์สิ ยัยซื่อบื้อเอ้ย - ยุ่งน่ะทอม
- เธอทำอะไรเมิร์ฟ? - อ่า...น้องไม่ได้ทำอะไรหรอก
- ยางมันแตกเองน่ะ / - กฏเมอร์ฟี่ - หุบปาก
- เอายางอะไหล่มา ทอม - เส้นที่แตกนั่นแหละ
ชุดปะยาง
อยู่ตรงนี้ ผมจะปะยางยังไง?
ก็คิดหาทางเอาสิ พ่อไม่ได้อยู่ช่วยตลอดนะ
เกิดอะไรขึ้นน่ะ เมิร์ฟ
- ทำไมพ่อกับแม่ ตั้งชื่อแย่ๆ ให้หนูล่ะ - ก็เปล่านิ
กฎเมอร์ฟี่
กฎเมอร์ฟี่น่ะ ไม่ได้หมายความว่าเรื่องแย่ๆ จะเกิด
แต่ไม่ว่ามันคืออะไร ถ้ามันจะเกิด
มันก็ต้องเกิด คิดแค่นั้นก็โอเคแล้ว
ขึ้นรถ
ขึ้นรถไปเร็ว
แล้วไอ้ยางที่มันแตกอยู่นี่ล่ะ
โว้ว
เครื่องโดรนกองทัพอากาศอินเดีย โซลาร์เซล ทำให้พลังงานใช้ได้ทั้งไร่
ขับแทนที ทอม
ไป ไป ไป!
ถือไว้ เล็งมันเอาไว้
- เร็วขึ้นอีกทอม เดี๋ยวมันหลุดไป - ได้ครับ
เล็งมันไว้
เอาละนะ!
ขับดีมากทอม
- พ่อ - เราเกือบได้มันแล้ว อย่าหยุด อย่าหยุด
พ่อ... ทอม!!!
ก็พ่อบอกให้ผมขับเองนี่
อย่างนั้นเหรอ ถ้าพ่อบอกให้แกขับลงหน้าผา แกก็ขับลงละสิ
- หลุดไปแล้ว - ไม่...ไม่หลุดซะหน่อย
ลูกอยากจะลองมั่งมั้ย
บังคับให้มันลงไปที่ขอบ อ่างเก็บน้ำให้ได้
เก่งมากลูก!
มันอยู่บนนั้นนานแค่ไหน
ศูนย์ภารกิจอินเดีย หยุดไปพร้อมกับเราเมื่อ 10 ปีก่อน
ตั้ง 10 ปีเลยเหรอ
- ทำไมมันบินต่ำจัง - ไม่รู้สินะ
- ดวงอาทิตย์เผาสมอง ไม่ก็มันหาอะไรอยู่ - อะไรคะ?
ขอไขควงแฉกหน่อย เป็นสัญญาณ อะไรบางอย่างละมั๊ง
ไม่รู้สิ
พ่อจะทำยังไงกับมัน
พ่อจะให้มันกลับมารับใช้สังคมอีกครั้ง
- เหมือนรถเก็บพืชผล - เราช่างมันไม่ได้เหรอ
ไม่ได้มีใครเดือนร้อนนี่
เจ้านี่มันต้องหัดปรับตัวน่ะ เมิร์ฟ เหมือนพวกเราทุกคน
- ซ่อมยังไงละ จะไปกับพ่อมั้ย - ผมมีเรียน
ส่วนนี่ ต้องรอก่อน
- ลูกทำเรื่องอะไร - เดี๋ยวพ่อเข้า ไปครูก็บอกเอง
- แล้วพ่อจะโกรธมั้ย? - ไม่โกรธหนู
แต่พ่ออย่าโกรธ ก็แล้วกัน
เหอะน่า...พ่อคุยได้
- คุณมาช้านะคู้ป - รถยางแตกน่ะ
คุณไปแวะร้านขาย เครื่องบินรบเอเชียมาด้วยใช่มั้ย
เปล่า จริงๆ แล้วมันเป็นโดรน ที่ใช้ลาดตระเวนน่ะ
- ใช้โซลาร์เซลล์ เครื่องอินเดียน่ะ - นั่งก่อนสิ
แล้วเอ่อ... เราได้ผลสอบทอมแล้ว
- เขาจะเป็นชาวไร่ที่ดีเยี่ยม - ใช่...เขามีทักษะเรื่องนั้น
แล้วมหาวิทยาลัยล่ะ?
มหาวิทยาลัยรองรับนักศึกษา ได้หยิบมือเดียว เราไม่มีงบประมาณพอ
ผมจ่ายภาษี เงินพวกนั้นไปไหนหมด เดี๋ยวนี้ไม่มีกองทัพ
ก็...ไม่ได้ไปกับมหาวิทยาลัยหรอก
ฟังนะคูเปอร์...เราต้องมองความเป็นจริง
คุณคัดชื่อลูกผม ออกจากมหาวิทยาลัยแล้วเหรอ เค้าอายุ 15 นะ
- คะแนนของทอม ไม่ได้สูงมากมายนักหรอก - รอบเอวคุณเท่าไหร่
- 32 ขาด้านใน 33 เหรอ - ผมไม่แน่ใจว่า คุณจะพูดถึงอะไร
วัดก้นคุณยังไง ก็ต้องใช้เลข 2 จำนวน
แต่วัดอนาคตลูกผม ใช้จำนวนเดียว ได้อย่างนั้นเหรอ
ไม่เอาน่า... คุณเรียนมาสูงนะคู้ป
- คุณเป็นนักบินชำนาญ - และเป็นวิศวกรด้วย
โอเค แต่ว่าตอนนี้ เราไม่ต้องการ วิศกรแล้ว
เราไม่ได้ขาดทีวี, เครื่องบิน แต่ว่าเรา ขาดแคลนอาหาร
โลกต้องการชาวไร่ ชาวไร่ที่เก่ง อย่างคุณและทอม
- ชาวไร่ที่ไม่มีความรู้น่ะเหรอ - สมัยนี้แค่หาพอกินคู้ป
ทุกอย่างจะต้องดีขึ้น บางทีหลานๆ คุณ อาจจะได้เป็นวิศวกร
นี่หมดเรื่องรึยัง?
ยัง ครูเฮนลี่อยากจะคุยเรื่องเมิร์ฟ
เมิร์ฟเป็นเด็กดีนะ สมองดีมากแต่
หลังๆ เธอมีปัญหา
เธอเอาหนังสือมาให้เพื่อนดู
เรื่องยานลงจอดดวงจันทร์
ใช่...ตำราเก่าของผมเอง เธอชอบรูปในนั้นมากเลย
มันเป็นหลักสูตรเก่า เราเปลี่ยนให้มัน เป็นฉบับแก้ไข
- แก้ไขเหรอ? - ภารกิจอะพอลโล เป็นแผนหลอก
ให้สหภาพโซเวียต ล้มละลาย
คุณไม่เชื่อว่า เราไปดวงจันทร์?
ฉันเชื่อว่า มันเป็นเกมการเมือง
หลอกให้โซเวียต ล้มละลาย
ไปกับจรวด และเครื่องจักร ที่มันสูญเปล่า
เครื่องจักรที่สูญเปล่า
ถ้าเราไม่อยากซ้ำรอย การฟุ่มเฟือย และการสูญเสีย ศตวรรษที่ 20
เราต้องสอนลูกหลาน ให้อยู่กับโลกนี้ ไม่ใช่ชักจูง ไปที่อื่น
และหนึ่งในเครื่องจักรสูญเปล่า ที่คุณว่า คือ M R I
ถ้าเรามีเครื่องมือนี้ หมอก็จะตรวจหา
ซีสต์ในสมอง เมียของผมได้ ก่อนเธอจะตาย ในเวลาอันสั้น
แล้วเธอก็จะมา นั่งฟังคุณ
แทนที่จะเป็นผม
ซึ่งมันคงจะดี เพราะ เธอเป็นคนที่...ใจเย็นกว่าผม
เสียใจเรื่องภรรยาคุณนะคะ
แต่เมิร์ฟ ชกต่อยกับเพื่อน ในห้องเรียนหลายคน
ก็เพราะเรื่องของ ยานอะพอลโลนี้
เราคิดว่า น่าจะเชิญคุณ มาดูว่าคุณ มีความเห็นยังไง
เพื่ออบรมเธอที่บ้าน
ใช่ คืองี้นะ พรุ่งนี้จะมีเบสบอล
เธอติดเบสบอลมาก ช่วงนี้ ทีมโปรดของเธอลงแข่ง
กินขนม น้ำอัดลม
ให้รางวัลลูกซะหน่อยก็ดี
- เป็นไงคะ - ลูกถูกกักบริเวณแล้ว
- อะไรนะคะพ่อ - คูเปอร์
- นี่คูเปอร์ เปลี่ยน - คู้ป เครื่องตัดข้าวโพดของนายรวนเป็นบ้าเลย
- กดรีเซ็ต ที่แท่นควบคุม - ฉันลองแล้ว นายลองมาดูหน่อยสิ
มันลุยไปทีละแถว แล้วก็วิ่งมั่วไปหมดเลย
เหมือนมีอะไร รบกวนเข็มทิศ
คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า หรืออะไรสักอย่างละมั๊ง
หนังสือไม่ได้มีอะไรพิเศษ หนูพยายามทำอย่างพ่อสอน
- หนูวัดช่องว่าง - ทำไม?
ก็ถ้าผีจะสื่อสารกับเรา ด้วยรหัสมอร์ส
- มอร์สเหรอ? - ใช่ จุดกับขีดที่ใช้...
พ่อรู้ว่า รหัสมอร์สคืออะไร แต่พ่อไม่คิดว่า
ชั้นหนังสือนี้ คุยกับลูกนะ
รีเซ็ตนาฬิกาเข็มทิศกับ GPS ชดเชยค่าที่คลาดเคลื่อน
- เท่าไหร่? - ไม่รู้สินะ
ถ้าบ้านเรา สร้างบนแม่เหล็กไฟฟ้า
มันก็ส่งผลตั้งแต่เปิดสวิตช์ทำงานแล้ว
ข่าวว่านายไป ดราม่ากับครู ที่โรงเรียนเหรอ
งั้นเหรอ...เราลืมได้รึว่า เราเป็นใครโดนัล
เราเป็นนักสำรวจบุกเบิกนะ ไม่ใช่สัปเหร่อ
ตอนฉันยังเด็ก เหมือนมีสิ่งใหม่ๆ เกิดขึ้นทุกวัน
จากเครื่องมือ หรือไอเดีย
เหมือนทุกวัน เป็นคริสต์มาส แต่คน 6 พันล้านคน
ลองนึกดูเอา ก็แล้วกัน
ทุกคนอยากได้เหมือนกัน หมดทุกอย่าง
โลกนี้ไม่ได้แย่นักหรอก
ทอมน่ะปรับตัวอยู่ได้สบาย นายต่างหาก ที่อยู่ไม่ได้
เกิดช้าไป 40 ปี เร็วไป 40 ปี
ลูกสาวฉัน ตัดช่องน้อยแต่พอตัว
และลูกนายก็รู้ โดยเฉพาะเมิร์ฟ
เราเคยเงยหน้ามองฟ้า และสงสัยว่า...
เราอยู่ที่ไหนในหมู่ดาว
เดี๋ยวนี้ เรากลับมองลงมา
สงสัยว่า เราอยู่ไหนในกองดิน
คูเปอร์ นายน่ะมีความสามารถ
แต่นายไม่มีโอกาสใช้มันทำอะไร
ฉันเสียใจด้วย
เราคิดไม่ถึงว่า ดินที่เคยเป็น อู่ข้าวอู่น้ำ
จะทรยศ และทำร้ายเราอย่างนั้น
เดือนเมษายนนะ ผมว่า ถ้าจำไม่ผิดนะ 15 เมษา
เหตุเกิดขึ้นประมาณ บ่าย 3 ครึ่ง วันที่มัน พับลงมาจากหน้าผา
สมัยฉันถึงเรียกว่านักเบสบอล พวกนี้อะไรกันเนี่ย
ใช่ สมัยผมคน
รบแย่งอาหาร ไม่มีเวลาเล่นเบสบอลกัน
กินข้าวโพดคั่วที่สนาม มันไม่ได้ใจ ฉันอยากกินฮอทดอก
ครูบอกให้ลูก เดินตามรอยพ่อ
- ก็เจ๋งดีนะ - พ่อว่ามันเจ๋งเหรอ?
พ่อเกลียดการทำไร่ คุณตาบอก
คุณตาบอกลูกเหรอ ที่สำคัญคือ ลูกชอบมั้ย
ผมชอบสิ่งที่พ่อทำ ผมรักไร่เรา
ลูกจะทำได้ดี
เรากลับกันเถอะ
เอาละ ลูกบักเอ้กเลย ทุกคนสวมหน้ากากไว้
ทอม,เมิร์ฟ พร้อมนะ
เมิร์ฟ,ทอม ลูกปิดหน้าต่างรึยัง?
เมิร์ฟ
- ผีค่ะ - เอาละลูกหยิบหมอน
เข้าไปนอนในห้องทอม
มันไม่ใช่ผีหรอก
เป็นแรงโน้มถ่วง
ฉันแวะส่งทอม และจะเข้าเมือง
นายเก็บให้เรียบนะ หลังสวดมนต์ไหว้มันแล้ว
ไม่ใช่รหัสมอร์สเมิร์ฟ เป็นค่าไบนารี่
ตัวหนาคือ 1 ตัวบางคือ 0
พิกัดตำแหน่ง
- เอาละใช่แล้ว - หนูพลาดไม่ได้
ตาเค้าจะกลับมา ใน 2 ชั่วโมงนะ เมิร์ฟ
แต่พ่อไม่รู้ว่า จะไปเจออะไร
เพราะงั้นไง พ่อถึงพาลูกไปด้วยไม่ได้
เมิร์ฟ
คุณตากลับมา บอกตาด้วย ว่าพ่อจะขอมาคุย
ลูกทำอะไรเนี่ย
เห็นเป็นเรื่องสนุกเหรอ
ถ้าไม่มีหนู พ่อไม่ได้มานะ
ทำตัวเป็นประโยชน์หน่อยลูก
เฮ้ย เมิร์ฟ
เมิร์ฟ
เรามาสุดทางแล้วลูก
มีที่ตัดโซ่มามั้ยคะ
มันต้องอย่างนี้สิ ลูกพ่อ
- โปรดก้าวออกไปจากรั้ว - อย่ายิง อย่ายิง ผมไม่มีอาวุธ
ลูกสาวผมอยู่ในรถ
คุณไม่ต้องกลัว
- คุณพบที่นี่ได้ยังไง - ลูกสาวผมอยู่ไหน
คุณมีพิกัดนี้
บนแผนที่ได้ยังไง คุณได้มาจากไหน?
- ลูกสาวผมอยู่ไหน - อย่าบังคับให้ผมช๊อตคุณอีก นั่งลง
แกยังคิดว่าแก เป็นนาวิกโยธินอยู่เหรอ
นาวิกโยธินน่ะ โดนหยุบไปหมดแล้ว
ฉันเอาหุ่นกระป๋องอย่างแก ไปตัดหญ้าแล้วโว้ย!
- คุณได้พิกัดนี้มาจากไหน - ใช่
แต่แกดูไม่เหมาะ จะตัดหญ้าหรอกนะ
- ฉันจะเอาแก ทำที่ดูดฝุ่นแทนแล้วกัน - ไม่ดีมั๊ง
ทาร์ส ถอยไปก่อนเถอะ
คุณกำลังเสี่ยง ที่ใช้อุปกรณ์ เก่าแก่ของกองทัพ
ที่เก่ากึ๊ก หน่วยควบคุมของมัน ก็เดาใจไม่ได้
รัฐบาลจัดมาแบบนี้
- คุณเป็นใคร - ดร.แบรนด์
- ผมรู้จักดร.แบรนด์ เขาเป็นศาสตราจารย์ - แล้วคุณคิดว่า ฉันไม่ใช่เหรอ
และเขาไม่ได้หน้าสวย อย่างคุณด้วย
ได้โปรด ดร.แบรนด์ ผมไม่รู้ว่า นี่เรื่องอะไร
แต่ผมห่วงลูกมาก อยากให้เธอ มาอยู่ใกล้ๆ
คุณช่วยพาเธอมา คุณอยากรู้อะไร ผมจะบอกหมดเลย
พาเด็กผู้หญิงคนนั้น ไปที่ห้องประชุม
ลูกสาวคุณสบายดี เธอเป็นเด็กฉลาด
น่าจะฉลาดเหมือนแม่ ดูเหมือนคุณ ไม่อยากมีแขก
ทำไมคุณ ไม่ปล่อยเรากลับไปล่ะ แล้วเราจะไป ตามทางของเรา
- มันไม่ง่ายอย่างงั้น - งั้นเหรอ แน่สิ
ฟังนะ ผมไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับคุณ ผมไม่รู้อะไรเลย เกี่ยวกับสถานที่นี้
คุณรู้
พ่อ
หวัดดี คูเปอร์
ศาสตราจารย์แบรนด์
บอกผมมา ว่าคุณพบที่นี่ได้ยังไง
ผมบังเอิญผ่านมา เราอยู่ในการทำงานกอบกู้
คุณกำลังนั่งอยู่ในที่ๆ ลับที่สุดในโลก
ไม่มีใคร บังเอิญผ่านมาได้
คูเปอร์ได้โปรด ให้ความร่วมมือ กับคนพวกนี้
มันค่อนข้างจะ อธิบายยาก
เรา เรา เราได้พิกัดนี้
- มาจากค่าความผิดปกติ - ค่าความผิดปกติของอะไร
ผมไม่แน่ใจที่จะบอกว่า มันเหนือธรรมชาติ แต่มันดู ไม่เป็นวิทยาศาสตร์เลย
- คุณต้องพูดให้เจาะจงมากกว่านี้ คุณคูเปอร์ บอกเรามาเดี่ยวนี้ / - มันคือแรงโน้มถ่วง
แรงโน้มถ่วงแบบไหนกัน แล้วได้มันมายังไง
ผมดีใจนะ ที่คุณตื่นเต้นกับค่า แรงโน้มถ่วงพวกนี้ แต่...
- คุณจะไม่ได้คำตอบ จนกว่าจะมั่นใจว่าเราปลอดภัย - ปลอดภัยเหรอ / -ใช่
แบบว่า เมื่อเราออกจากที่นี่แล้ว เราจะไม่ถูกยัดไว้ท้ายรถ
- คุณไม่รู้หรือว่า เราคือใครคูเปอร์ - ไม่ศาสตราจารย์ ผมไม่รู้
คุณรู้จักพ่อฉันศาสตราจารย์แบรนด์ เราคือนาซ่า
- นาซ่า - นาซ่า
นาซ่าเดียวกับที่ คุณเคยบินให้
ผมได้ยินว่า มันถูกไปปิดแล้ว เพราะปฏิเสธที่จะ ทิ้งระเบิดจาก
ชั้นบรรยากาศ ใส่ผู้คนที่อดอยาก
เมื่อพวกเขาตระหนักได้ว่า การฆ่าคนอื่น
ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาระยะยาว พวกเขาจึง เรียกเรากลับไปเหมือนเดิม แบบลับๆ
- ทำไมต้องเป็นความลับ? - เพราะคนทั่วไป
ไม่เห็นด้วย ที่จะใช้จ่าย ไปกับการสำรวจอวกาศ
ในขณะที่พวกเขา ยังอดอยาก
ข้าวสาลีปลูกไม่ได้ เมื่อ 7 ปีก่อน
ถ้างั้นปีนี้ ก็คงต้องปลูกข้าวโพด
และเราต้องปลูกมากกว่าก่อน จากที่เคย
ใช่ เหมือนกับมันฝรั่ง ที่ไอร์เลนด์ และ...ข้าวสาลี ก็เต็มไปด้วยฝุ่น
ข้าวโพดจะต้องตาย แน่นอน
เราจะหาทางออก ศาสตราจารย์ เรามีทางออกเสมอ
โชคชะตา ที่ไม่อาจจะหลีกเลี่ยง โลกเป็นของเรา
แต่มันไม่ใช่ แค่สิ่งของ
มันคือบ้านเรา
ชั้นบรรยากาศโลก 80 % เป็นไนโตรเจน
เราไม่ใช้ไนโตรเจนหายใจ
แต่ว่าโรคพืชน่ะใช้ เมื่อมันลุกลาม ออกซิเจนในอากาศ ก็จะเหลือน้อยลงทุกที
คนจะขาดอาหาร และอากาศหายใจ
และคนในรุ่น ลูกสาวคุณ
ก็จะดิ้นรน เป็นกลุ่มสุดท้าย
เมิร์ฟเริ่มง่วงแล้ว ฉันว่า
ฉันพาเธอไปนอน ในออฟฟิศก่อนดีกว่า
ได้ ขอบคุณ
โอเค...
คุณบอกผมมาเลยนะ คุณมีแผนอะไร จะช่วยโลก
เราไม่ได้จะช่วยโลกหรอก เราจะไปจากมัน
ยานเรนเจอร์ ชิ้นส่วนสุดท้าย ของยานอวกาศในวงโคจร
เอ็นดูแรนซ์ ยานสำรวจครั้งสุดท้ายของเรา
คุณส่งคนออกไปนอกโลก หาบ้านใหม่
- ภารกิจลาซารัส - แค่ชื่อก็ท่าจะไม่รอดล่ะ
- ลาซารัสฟื้นขึ้น จากความตาย - แน่นอน เค้าต้องตายก่อนจะฟื้น
ไม่มีดาวเคราะห์ ในจักรวาล ที่เราอยู่ได้หรอก
ดาวใกล้สุด ห่างออกไปกว่าพันปี
มันยิ่งกว่า ไร้ความหวัง
คุณส่งพวกเค้าไปไหน
คูเปอร์ ผมพูดต่อไปไม่ได้ จนกว่าคุณ จะตกลงขับยานลำนี้แล้ว
- คุณเป็นนักบิน ที่เก่งที่สุด - ชั้นสตราโตสเฟียร์ ก็ไม่พ้นหรอก
ทีมนี้ไม่เคย ออกจากยานจำลอง
เราต้องการนักบิน และนี่คือภารกิจ ที่คุณถูกฝึกมา
ไม่ต้องรู้ก่อนเลยเหรอ
ชั่วโมงที่แล้ว คุณไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่ามีผมอยู่ แต่คุณก็ยังจะไป
เราไม่มีทางเลือก แต่บางสิ่ง ส่งคุณมาที่นี่
- พวกเค้าเลือกคุณ - พวกเค้าน่ะใคร
- แล้วผม ต้องไปนานแค่ไหน - ยากที่จะรู้
- หลายปี - ผมมีลูกนะ ศาสตราจารย์
ที่คุณออกไปเนี่ย ก็เพื่อช่วยพวกเค้า
- พวกเค้าเป็นใคร -เราพบค่าผิดปกติ ของแรงโน้มถ่วง
เมื่อ 50 ปีที่แล้ว
ส่วนใหญ่เป็นค่า แปรปรวนเล็กน้อย ที่ชั้นบรรยากาศ ด้านบนแอทโมสเฟียร์
ที่จริง...ผมเชื่อว่า คุณเคยเจอมากับตัวนะ
ใช่...ที่สเตรท
ยานผมตก มีบางอย่าง รบกวนระบบควบคุม
ใช่แล้วครับ แต่ค่าผิดปกติทั้งหมด ที่มีนัยสำคัญสุดคือนี่
ที่นอกดาวเสาร์ มีการรบกวนสเปซไทม์
- นั่นคือรูหนอน - ปรากฏเมื่อ 48 ปีก่อน
- และนำไปที่... - อีกกาแล็คซี่นึง
รูหนอนไม่ใช่ปรากฏการณ์ ที่เกิดตามธรรมชาติ
- พวกเค้าวางมันที่นั่น - พวกเค้า?
ไม่ว่าพวกเค้าคือใคร พวกเค้า กำลังมองหาเราอยู่
รูหนอนนั่นพาเรา เดินทางไปยังดาวอื่น
มันปรากฏเมื่อ เราต้องการมัน
พวกเค้าวางโลกที่อยู่ได้ ให้เราเอื้อมถึง
- 12 ดวง ข้อมูลจาก พโรบสำรวจ - คุณส่งพโรบไปแล้วเหรอ
เราส่งคนเข้าไปด้วย เมื่อ 10 ปีก่อน
ภารกิจลาซารัส
โลกที่เป็นไปได้ 12 โลก 12 เรนเจอร์
บรรทุกกลุ่มมนุษย์ ผู้กล้าหาญที่สุด
นำโดยดร.แมนน์ ที่มากความสามารถ
ยานแลนดิ้งทุกลำ มีอุปกรณ์ยังชีพ อยู่ได้ 2 ปี
แต่พวกเค้ามี โหมดจำศีล ยืดเวลาได้กว่านั้น
และอินทรีย์วัตถุ ก็จะมากกว่า 10 ปีขึ้นไป
ภารกิจก็คือ เข้าไปในโลกเหล่านั้น
ถ้ามันมีศักยภาพมากพอ พวกเค้าก็จะส่ง
สัญญาณ โดยการหลับจำศีล
- เพื่อรอการกู้ชีพ - แล้วถ้าโลกใหม่ ไม่มีความหวังล่ะ?
ผู้กล้าสละชีพ
- คุณไม่มีทรัพยากรสำรวจทั้ง 12 โลกได้ - ใช่
ข้อมูลที่ส่งกลับมา จากรูหนอนเป็นข้อมูลเบื้องต้น
เป็นข้อมูลไบนารี่อย่างง่ายๆ
อ้างอิงเพื่อให้เรา สามารถรู้ว่า ดวงไหนมีศักยภาพ ยังไงบ้าง
- เจอระบบนึงดีมาก - ใช่แต่ว่านั่น ต้องไปเสี่ยงดวงกันใช่มั้ย
ระบบนั้น มีดาวอยู่ทั้งหมด 3 ดวง
ถึงเสี่ยงก็คุ้ม
โอเค... แล้วพอเราเจอบ้าน
- แล้วไงต่อ - นั่นแหละ ที่ต้องเสี่ยง
เรามีแผนเอ แล้วก็แผนบี
คุณเห็นอะไรแปลกตา ที่สถานีปล่อยกระสวยบ้างมั้ย?
ทั้งหมดนี้เป็นเครื่องแยกเหวี่ยง
- เหมือนพาหนะ สถานีอวกาศเหรอ - ทั้ง 2 อย่าง แผนเอ
แล้วเอามัน ขึ้นจากพื้นยังไง
ค่าแปรปรวนแรงโน้มถ่วงแรก เปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่าง
ในตอนนั้น เรารู้เลยว่า เราสามารถคุม แรงโน้มถ่วงได้
ผมจึงเริ่มพิสูจน์ทฤษฎีนี้ และเริ่ม...
- สร้างสถานีนี้ขึ้น - แต่คุณยังหาคำตอบไม่ได้
เราถึงได้มีแผนบี
ปัญหาคือแรงโน้มถ่วง
จะเอามนุษย์ทั้งหมด อพยพจากโลกไปยังไง
นั่นคือทางนึง แผนบีระเบิดประชากร
ไข่ที่ผสมแล้ว 5,000 กว่าฟอง น้ำหนัก 900 กิโลกรัม
- คุณเพาะเลี้ยงยังไง - ด้วยอุปกรณ์บนยาน
เราฟักไข่ 10 ฟองแรก
หลังจากนั้น มันจะเป็นตัวแทนแม่ ทวีคูณยกกำลัง
ภายใน 30 ปี จะได้ อาณานิคม ของหลายร้อยชีวิต
สิ่งที่ยากจริงๆ ก็คือ ความหลากหลาย ของพันธุกรรม
และนี่ จะจัดการได้
ใช่...แล้วคนที่อยู่บนโลกล่ะ คุณจะ...ทิ้งให้ตายอยู่ที่นี่
- ลูกๆ ผมล่ะ - นั่นหนะทำให้แผนเอ สนุกว่ามาก
- สำเร็จไปถึงไหนแล้ว - ก็เกือบแล้วล่ะ
คุณขอให้ผม เดิมพันทุกอย่าง...
- ด้วยคำว่า เกือบเนี่ยนะ - ผมขอให้คุณ เชื่อใจผม
หาบ้านใหม่ให้เรา
เมื่อถึงเวลา ที่คุณกลับมา ผมจะแก้ปัญหา
แรงโน้มถ่วงได้ ผมขอให้สัญญา
ไปให้พ้น!
- เมิร์ฟ - ไปเลย ถ้าพ่อจะไปก็ไปเลย!
โลกนี้ไม่ดีพอ สำหรับนายใช่ไหมคู้ป
ทำไม เพราะผมรู้ว่าผมเกิดมา เพื่อไปในอวกาศเหรอ
ผมตื่นเต้นกับมัน
- ไม่ นั่นไม่ได้ทำให้มันผิด - ไม่แน่
อย่าคิดว่าทำถูก เมื่อเหตุผลของมันผิด
- เหตุผลของการกระทำน่ะ คือหลักการ - และหลักการของผมหนักแน่น
เราชาวไร่ นั่งอยู่ตรงนี้ทุกปี
เมื่อฝนไม่ตก เราก็พูดว่า "รอปีหน้า"
และถ้าปีหน้า พลาดอีก เราก็รอปีหน้า ต่อจากนั้น
โลกนี้หมดคุณค่า มันบอกใบ้ให้เรา ไปสักพักแล้วโดนัล
มนุษย์เกิดบนโลก แต่ไม่ได้แปลว่า ต้องตายอยู่บนโลก
- ทอมน่ะไม่เป็นไร แต่นายต้องเคลียร์ กับเมิร์ฟให้ได้ / - แน่นอน
อย่าสัญญา กับสิ่งที่นายไม่รู้ ว่าทำได้มั้ย
มาคุยกับพ่อเถอะ เมิร์ฟ
พ่อต้องคุยกับลูก ก่อนจะไป
ยังไม่ต้องคุย พ่อจะได้ไม่ต้องไป
รู้มั้ยหลังจากมีลูก แม่พูด...
อะไรบางอย่าง ซึ่งตอนนั้น พ่อไม่เข้าใจเอาซะเลย
แม่บอกว่า ตอนนี้ เราอยู่ที่นี่...
เพื่อเป็นความทรงจำ ให้กับลูก
ตอนนี้พ่อ เข้าใจความหมายแล้ว
สำหรับพ่อแม่ ในอนาคตของลูก เราก็คือผี
พ่อบอกว่า ผีไม่มีจริง
ใช่แล้ว เมิร์ฟ
เมิร์ฟมองพ่อ ลูก
ลูกอย่าเห็นพ่อ เป็นผีในตอนนี้
พ่อยังมีตัวตนนะลูก
พวกเค้าเลือกพ่อ
เมิร์ฟ พวกเค้าเลือกพ่อ ลูกก็เห็น ลูกพาพ่อไปหาเค้า
นั่นแหละ พ่อถึงไปไม่ได้ไง
หนูแปลข้อความได้แล้ว คำเดียว พ่อรู้มั้ยอะไร
- เมิร์ฟ - "อยู่"
- มันบอกให้พ่อ"อยู่"บ้าน - เมิร์ฟ
พ่อไม่เชื่อหนู! ดูกองหนังสือสิ ดูนี่สิ มันบอกให้ "อยู่"
- ทำไมพ่อถึงไม่ฟังหนู มันบอกให้"อยู่"ไง - พ่อจะกลับมาลูก
เมื่อไหร่ล่ะ?
เรือนนี้ของลูกนะ นี่ของพ่อ
เมื่อพ่อหลับในไฮเปอร์สลีป
หรือเดินทาง ด้วยความเร็วแสง
หรือใกล้กับหลุมดำ
เวลาของพ่อ จะไม่เปลี่ยน
มันจะเดินช้ากว่ามาก
แล้วเมื่อพ่อกลับมา
- เราจะเทียบเวลากัน - เวลาเรา ช้าเร็วต่างกัน
ใช่ ลูก
พ่อหมายถึง เมื่อพ่อกลับมา เราอาจจะอายุเท่ากัน
ลูกกับพ่อ อะไรเนี่ย
คิดดูสิ!
- เอ่อ...เมิร์ฟ - พ่อไม่รู้ว่า จะกลับมาเมื่อไหร่
- พ่อไม่รู้เลย! - เมิร์ฟ
เมิร์ฟ อย่าลูก อย่าจากกัน แบบนี้เลย
ไม่เอานะเมิร์ฟ เราอย่าจากกันแบบนี้นะเมิร์ฟ
เฮ้...พ่อรักลูก
รักตลอด ได้ยินมั้ย พ่อรักลูกตลอดไป
และพ่อจะกลับมา
พ่อจะกลับมา
- เป็นไงบ้างล่ะ? - ก็โอเค
ก็ดี
- พ่อรักลูกนะ / - เดินทางปลอดภัยนะฮะ พ่อ - ใช่ ดูแลบ้านแทนพ่อด้วยนะลูก
- ได้มั้ย? - ได้ครับ
- พ่อไม่อยู่ ผมใช้รถพ่อได้มั้ย - หมายถึง รถลูกน่ะเหรอ
พ่อจะให้คนขับมาคืน
ดูลูกผมด้วยนะ โดนัล
เริ่มต้นสตาร์ทเครื่องยนต์หลัก นับถอยหลัง 10
- พ่อ! - 9 / - พ่อ!
- 8, 7 - พ่อ!!
6, 5 เครื่องยนต์หลักสตาร์ท
4, 3, 2, 1 จุดระเบิดบูทเตอร์แล้ว
เครื่องยนต์ทุกตัวทำงาน เริ่มต้นป้อนโปรแกรม
เตรียมพร้อม เข้าสู่การแยกตัว
ขั้นตอนที่ 1
ทุกคนพร้อมนะ มีทาสมากพอ สำหรับหุ่นยนต์ของผม
เค้าโปรแกรมให้หุ่นมัน มีอารมณ์ขัน เข้ากับเรา
- คุยเล่นกันชิวๆ - พ่อหุ่นยนต์ยักษ์ ขยันยิงมุขตลกจริงนะ
- ไอเดียเป็นเลิศนะเรา - ผมปล่อยไฟออก ตอนที่ยิงมุขได้นะ เอามั้ย?
ก็ดี จะได้เก็บ
หรือคุณจะใช้ ส่องทางกลับเข้า
ยานหลังถูกผมยิงออกไป
ค่าความตลกของนายเท่าไหร่ทาร์ส?
- 100 % ครับ - ช่วยลดเหลือ 75 นะ ขอร้อง
การแยกตัว ขั้นที่ 2
- เปลี่ยนทุกอย่างเป็นคุมเอง - ควบคุมเอง
- ปิดฮีเตอร์พโรบ 1 , 2 และ 3 - เช็ค
- ควบคุมเอง - มอบการควบคุมให้แก่คุณ
- เอบีเอฟ เช็ค - ทราบแล้ว
ลดแรงขับเคลื่อน เซลล์เชื้อเพลิง 1,2,3
10 0% เอ็กซ์ไมท์
การทิ้งทุกอย่างมันยากนะ ลูกๆ ผม
- พ่อของคุณ - เราจะต้องอยู่ด้วยกันอีกนาน
- เราควรหัดที่จะพูด - และไม่พูด
- แค่อยากจริงใจ - ไม่ต้องจริงใจขนาดนั้นก็ได้
- เฮ้ ทาร์ส ค่าความจริงใจนายเท่าไหร่? - 90 %
90 % เหรอ
100 % ไม่ใช่ค่าที่เหมาะสม
- หรือปลอดภัยที่สุด สำหรับการสื่อสาร กับสิ่งที่มีชีวิตอย่างคุณ / - โอเค!
90 % นะ ดร.แบรนด์
เรากำลังจะถึง เอ็นดูแรนซ์ ในอีก 12 นาที
โอเค...ควบคุมเอง
เคลื่อนตัวเข้าเทียบโมดุล ระยะ 500 เมตร
นายรับต่อโดเยล
นิ่งและนุ่มนวลโดเยล นิ่งและนุ่มนวล
ผมรู้สึกดี
ล็อค
- ล็อคเป้าแล้ว / - ดีมาก - โอเค สวมหมวก
ดีมาก
ประตูไม่ทำงาน ชั่งมันเหอะ!
- คูเปอร์ คุณน่าจะมาคุมนะ - กำลังคุมอยู่
ระบบสื่อสาร กับริงโมดุลทำงาน
เริ่มต้นการทำงาน
- พร้อมจะไปรึยัง - รอแป๊บนะ
- หวัดดีเคส - หวัดดีทาร์ส
เอาละ ทุกคนพร้อมแล้ว พร้อมแล้ว ลุยกันเลย
เร่ง 30 %
1 จี
แรงโน้มถ่วงด้านหลัง ยังมีอยู่มั้ย?
- รอมมิลี่ เฮ้ คุณโอเคมั้ย? - ใช่ / - สบายดีนะ
อื้ม ได้ เดี๋ยวขอเวลาผมแป๊บ
โอเค ฉันมี ดรามามีนในแฮปแพ็ด ฉันจะไปเอามาให้
- อยู่ในเตียงไคโย เดี๋ยวฉันมา - เฮ้ แบรนด์
- ไง? - เอามาเยอะๆ
เอมิเลีย ปลอดภัยนะ
- ฝากความคิดถึง ถึงดร.แมนน์ด้วย - ได้ค่ะพ่อ
โค้งวิถีของลูกดูดี เราคำนวณว่า 2 ปีจะถึงดาวเสาร์
ดรามามีนเยอะมาก
ฝากดูแล ครอบครัวผมด้วยนะ
เราจะรอคุณอยู่ เมื่อคุณกลับมา
สติปัญญาจะมาพร้อมกับวัยที่สูงขึ้น ดีใจที่ได้เจอคุณ
อย่านอนถอนใจ อาลัยตายเปล่า
ถึงแก่เฒ่า เป็นเช่นดั่ง เพลิงร้อนเร่า
เผาพรุ่งพรั่ง เร่งแซง แข่งตะวัน
แม้นเงามัจจุราช เงื้อมมา อย่าได้หวั่น
แม้เงาคมเคียว เงื่อมฟัน จงอย่าพลั่น
จงพร้อม ประจันหันสู้ กับความตาย
เผาพรุ่งพรั่ง เร่งแซง แข่งตะวัน
นี่ยา
- โดดเดี่ยวมากเลย / - เรายังมีกัน - ดร.แมนแย่กว่าเยอะ
เปล่า พวกเค้าน่ะ
เป็นดาวที่สมบูรณ์แบบ เราคงไม่เจอดาวที่ดีเหมือนโลก
ใช่ มันไม่เหมือนการหาคอนโดอยู่ใหม่นะ
เผ่าพันธุ์มนุษย์จะต้อง ตะลอนไป
ตะกายหาหินสักก้อน ที่จะเกาะพยุงลมหายใจ
เราต้องหาหินก้อนนั้น
ณ ที่หมายใหม่ทั้ง 3 อยู่สุดขอบฟ้า อาจช่วยชีวิตเราได้
ดาวของลอร่า มิลเลอร์คือดวงแรก ลอร่าทำโครงการชีวภาพ
- นี่ดาววูล์ฟ เอ็ดมันด์ - เล่าถึงเอ็ดมันด์มั่ง
โอ้ อืม...วูล์ฟเป็นนักฟิสิกส์อนุภาค
แล้วทุกคน ไม่มีครอบครัวเหรอ?
ไม่ ไม่มีพันธะ พ่อของฉันยืนยัน
พวกเขารู้ดีว่าเสียง
ที่จะไม่ได้เห็นหน้าใครอีก หวังว่าจะไปเซอร์ไพส์ พวกเค้า 3 คน
- แล้วแมนน์ละ? / - ดร.แมนน์ - เค้ามีความสามารถ เก่งที่สุดในกลุ่ม
เค้าชวนคน 11 คน เดินทางไปยังที่ ที่เดียวดายที่สุด
ในประวัติศาสตร์ของมนุษย์
นักวิทยาศาสตร์ นักสำรวจ นั่นละที่ฉันชอบ
อวกาศ เราอาจจะเสี่ยงอย่างมหัน
ความตาย แต่ไม่ชั่วร้าย
คุณคงไม่ว่า ธรรมชาติชั่วร้ายนะ
เปล่า มันน่าเกรงขาม น่าหวาดหวั่นแต่ ไม่ชั่วร้าย
สิงโตชั่วร้าย เพราะมันกินเนื้อละมั่ง
นั่นคือสิ่งที่ ติดตัวเรามา
ใช่ ทีมนี้เรา คัดหัวกะทิมาแล้ว
- แม้แต่ผม ยังงั้นเหรอ - จำได้นะ เราตกลงกัน 90 %
เข้านอนดีกว่า
ผมขออีกนาทีนะ
อย่าลืมนะคู้ป ตื่นนาน เปลืองอากาศหายใจ
เฮ้ ทาร์ส ทบทวนเส้นทางอีกครั้งซิ
8 เดือนถึงดาวอังคาร จากนั้นสลิงช็อต เร่งเข้าวงโคจร
14 เดือน ถึงดาวเสาร์ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ฉันถามอะไรอย่างสิ
- ดร.แบรนด์ กับเอ็ดมันด์ - ทำไมต้องกระซิบ ไม่มีใครได้ยินคุณหรอก
- ดร.แบรนด์กับเอ็ดมันด์ สนิทกันเหรอ - ผมไม่รู้
นั่นคือ 90 % ไม่รู้ หรือ 10% ไม่รู้
ผมมีค่าจำกัดความปลอดภัย คูเปอร์
แต่ตีหน้าตาย ไม่จำกัดเลยนะ
เฮ้ เด็กๆ
พ่อกำลังจะเข้านอน หลับยาว
ก็เลยอยากจะ เล่าสู่กันฟัง
โลกดูเยี่ยมมาก จากตรงนี้
มองไม่เห็นฝุ่นละออง
พ่อหวังว่าพวกลูก จะอยู่กัน อย่างมีความสุข
พ่อรู้ว่าลูก จะได้ยินข้อความนี้
ศาสตราจารย์แบรนด์ รับปากว่า จะส่งไปถึงลูก
พ่อรู้แล้วว่า พ่อรักลูก
- พ่อมาเหรอ - ไม่น่าใช่นะ เมิร์ฟ
คุณคงจะเป็นโดนัล
- หวัดดีเมิร์ฟ - ทำไมคุณ ขับรถพ่อหนู
เขาให้ฉัน เอากลับมาให้พี่เธอ
และฝากข้อความ มาถึงเธอด้วย
เธอไม่พอใจ ที่เขาไป
ถ้าหากว่าคุณ บันทึกเทป ผมสามารถจะส่ง ให้คูเปอร์ได้
เมิร์ฟน่ะเป็นเหมือนเพชร บางทีผม อาจจะเจียระไนเธอได้
เธอทำครูขายหน้า มาเยอะแล้ว
บางทีอาจทำให้คุณ ขายหน้าได้อีกมาก
- พวกเขาอยู่ไหนเหรอ - กำลังไปดาวอังคาร
คราวหน้าที่คุณได้ข่าวคูเปอร์ พวกเค้าจะไปลงดาวเสาร์
ที่โรงเรียนเขาต้องการให้ผม เรียนโรคพืชซ้ำ
น่าเบื่อ แต่ให้ผมเริ่ม เกษตรกรรมชั้นสูง ได้ก่อนปีนึง
เอา...ละ แค่นี้นะพ่อ
ขอให้พ่อปลอดภัยนะ
โทษทีนะคู้ป ฉันเรียกเมิร์ฟมาคุยแล้ว
แต่เธอดื้อเป็นบ้าเลย ไว้คราวหน้าก็แล้วกัน
โอเคนะ รอม
นี่กวนใจฉันคูเปอร์...นี่
อะลูมิเนียมบางๆ แค่นั้น ไม่มีอะไรเลย
ถ้าเกิดเรา หลุดเข้าไปในอวกาศ เราตายได้ ในทันทีเลย
คุณรู้มั้ย คนเล่นเรือยอร์ชบางคนที่เก่งๆ
หลายคนว่ายน้ำไม่เป็นเลย ว่ายไม่เป็น ถ้าพวกเค้าตกจากเรือ เค้าก็ตาย
เราเป็นนักสำรวจ รอม
นี่คือเรือของเรา...นี่
- นี่ได้มาจากพโรบเหรอ - มันอยู่ในวงโคจรของรอบรูหนอน
นี่คือรูหนอน และทุกครั้งที่วนมา..
เราก็จะเห็นภาพ อีกด้านนึง ของ กาแล็คซี่อื่น
- เหมือนหมุนกล้อง ในเรือดำน้ำเลย - แบบนั้นเลย
งั้นเราก็ พอจะมีไอเดียว่า เราจะเจออะไร อีกด้านนึงสิ
ภาพนำร่องล่วงหน้า
ทุกคน ดูเหมือนเรา
จะถึงรูหนอน ในอีก 3 ชั่วโมง
เฮ้ คู้ป เราหยุดแค่นี้ได้มั้ย
- ทำไม - เพราะว่าเราใกล้พอ จะเห็นมันแล้ว
ก็ได้
นั่น! นั่น! นั่นแหละ! นั่นรูหนอน
ไม่ต้องละล่ำละลัก หรอกรอม
- มันเป็นทรงกลม - ก็ใช่นะสิ นายคิดว่าเป็นรูเหรอ
ไม่นะ เพียงแต่ ภาพประกอบทั้งหมด ที่ฉันเคยเห็น เอ่อ...
รูปพวกนั้น เอามาใช้ประกอบให้เห็นภาพ
พวกเค้าบอกว่า นายอยากจากตรงนี้มาตรงนั้น
แต่มันไกลมาก ถูกมั้ย
รูหนอน บิดอวกาศอย่างนี้
เพื่อให้นาย มีทางลัดเข้าไป มิติที่สูงกว่า
โอเค เพื่อแสดงภาพ พวกเค้าต้องเปลี่ยน อวกาศ 3 มิติ
ให้เป็นภาพ 2 มิติ เปลี่ยนรูหนอน เป็นภาพ 2 มิติรูปทรงกลม
วงกลมที่เป็น 3 มิติ คืออะไร
- ทรงกลม - ก็ใช่น่ะสิ รูที่เป็นทรงกลม
แต่ใครใส่มันไว้ ใครที่เราต้องขอบคุณ
ฉันจะไม่ขอบคุณใคร จนกว่าเรา จะปลอดภัยออกไปจากที่นี่ รอม
ต้องทำยังไง โดเยล
ไม่มีใครรู้
เคยมีคนรอดใช่มั้ย
ก็ต้องมีบ้าง
ทุกคน พร้อมจะบอกลา สุริยะจักรวาล กันรึยัง
ลาแล้ว กาแล็คซี่เรา
ไปกันเลย
ปุ่มคอนโทรล ไม่ทำงาน เรากำลังผ่าน จักรวาลบัค
มันเป็นอวกาศนอก 3 มิติเรา เราทำได้แค่บันทึก และสังเกตการณ์
นั่นอะไร
- คงจะเป็นพวกเค้า - บิดงอสเปซไทม์
ไม่ ไม่
มันคืออะไร
การทักทายแรก
เรา...
มาถึงแล้ว
- ข้อมูลที่พวกเค้า อยากส่งไปยังโลก - ยังไง
ไม่สามารถส่งผ่าน จากด้านนี้ ข้อมูลที่เก็บมาหลายปี ที่แท้อย่างนี้นี่เอง
ดาวมิลเลอร์ ส่งสัญญาณต่อเนื่อง เหมือน ดร.แมนน์...
- ส่วนเอ็ตมันด์ หยุดไป 3 ปีก่อน - เครื่องส่งล้มเหลวเหรอ
ก็เป็นได้ เค้าส่งสัญญาณ กระทั่งเครื่องหยุดทำงาน
ดาวมิลเลอร์ ยังดูดีใช่มั้ย เพราะมันเข้ามาเร็ว
แต่ติดปัญหาอย่างนึง
ดาวดวงนี้ อยู่ใกล้การ์แกนทัวเกินไป
- การ์แกนทัว - นั่นคือคำเรียกหลุมดำ
ดาวมิลเลอร์กับดร.แมนน์ หมุนรอบหลุมดำ
- แล้วดาวมิลเลอร์อยู่ที่ฮอไรซอนเหรอ - เหมือนลูกบาส บนขอบห่วง
ถ้าไปที่นั่น เราจะเสี่ยง มันใกล้ไป
และหลุมดำ มีแรงดึงดูดพลังมหาศาล
โอเค ถ้าหากผมอ้อม ดาวนิวตรอน เพื่อลดความเร็ว
ไม่ ๆ ๆ ๆ ไม่ใช่อย่างนั้น ปัญหาคือเวลา แรงน้วมถ่วง บนดาวดวงนั้นจะทำให้
เวลาของเราช้ากว่าโลก...ช้ากว่ามาก
แค่ไหนล่ะ
1 ชั่วโมงที่อยู่บนดาวดวงนั้น คิดเป็น 7 ปีบนโลกของเรา
โอ้แม่เจ้า -นั่นคือค่าสัมพัทธ์
- งั้นเราก็ ไปลงที่นั่นไม่ได้แล้ว - คูเปอร์
- เรามีภารกิจ - ใช่ โดเยล เรามีภารกิจ
และภารกิจ แผนเอ คือหาดาว
ที่อาศัยอยู่ได้ สำหรับมนุษย์บนโลกตอนนี้
คุณอย่าคิดแต่เรื่องครอบครัวของตัวเอง
ต้องคิดให้ไกลกว่านั้น
ผมคิดถึงครอบครัวของผม และอีกหลายล้านครอบครัว
แผนเอ ไม่เวิร์ค ถ้าคนบนโลก
ตายหมดแล้ว เมื่อเราทำสำเร็จ
ใช่ มันไม่เวิร์ค เราถึงได้มี แผนบีไง
โอเค คูเปอร์พูดถูก เราต้องมองเวลาเป็นเหมือน
ออกซิเจนและอาหาร ไปที่นั่นเราใช้เวลา
เอาละ ดาวดร.แมนน์ ยังมีหวังใช่มั้ย
แต่ว่าไปที่นั่น จะใช้เวลาหลายเดือน ดาวเอ็ดมันด์ไกลกว่าอีกนะ
มิลเลอร์ไม่ได้พูดมาก แต่เธอบอกว่า ศักยภาพสูง
- มีน้ำ อินทรียสาร - แต่มันไม่ได้เจอทุกวันนะ
นั่นมันก็ใช่ แต่ถ้ามองในแง่ทรัพยากร และเวลา
ที่เราต้องใช้ เพื่อกลับมาที่นี่ดูสิ
- รอมมิลี่ - ไง
เราจะต้องอยู่ห่าง จากดาวมิลเลอร์แค่ไหน เพื่อจะให้พ้นภาวะเร่งเวลา
- อ๋อ ห่างจากรอยเขี้ยวนั่น - เอาละตรงนี้นะ นอกดาวมิลเลอร์
ใช่ โอเค
นี่คือการ์แกนทัว นี่ดาวมิลเลอร์
แทนทีเรา จะเอาเอ็นดูแรนซ์ โครจรรอบ ดาวมิลเลอร์
ประหยัดเชื้อเพลง แต่เสียเวลากว่าเยอะ
แต่ถ้า เราโคจรให้กว้างขึ้นรอบ
การ์แกนทัว โค้งไปตามดาวมิลเลอร์
นอกเขตภาวะเร่งเวลา จากนั้นใช้เรนเจอร์
ต่อไปที่มิลเลอร์ เราเก็บตัวอย่าง เรากลับมาวิเคราะห์ สรุป
รีบเข้า รีบออก เสียเชื้อเพลิงมากหน่อย แต่ประหยัดเวลาได้มาก
- นั่นละเวิร์ค - แผนดี / - ไม่มีเวลา
ทำลิงทำค่างหรือ พูดมากแล้ว
ฉะนั้น ทาร์ส นายควรจะอยู่ที่นี่นะ
เคสไปกับฉัน คนอื่นๆ อยู่นี่
ถ้าเราพูดถึงเวลา 2 ปี
ผมจะอยู่ศึกษา แรงโน้มถ่วง
สังเกตการณ์จาก รูหนอน ช่วยงานศาสตราจารย์แบรนด์
ทาร์สคำนวณ วงโคจรการ์แกนทัว ประหยัดเชื้อเพลิง ลดแรงขับเคลื่อน
กำหนดระยะให้อยู่ห่าง จากดาวมิลเลอร์ เข้าใจมั้ย?
ผมไม่ทิ้งคุณแน่นอน ดร.แบรนด์
- พร้อมมั้ยเคส / - ครับ - นายไม่ค่อยพูดมากใช่มั้ย
- ทาร์สพูดเกินเรา 2 คนแล้ว - แยกตัว
- รอมมิลี่ นายอ่านค่าพวกนี้อยู่มั้ย - เหลือเชื่อเลยละ
กลางหัวใจของความมืด
ถ้าเราเห็นดาว ที่ยุบตัวแล้ว
ซิงกูลาริตี้ จะเปลี่ยนแรงโน้มถ่วงได้
- เราไม่ได้อะไร จากมันเลย - ไม่มีอะไรอยู่นอกฮอไรซอน
แม้กระทั่งแสง คำตอบอยู่ที่นั่น เราแค่มองไม่เห็นมัน
นั่น ดาวมิลเลอร์
ลาก่อนเรนเจอร์
เราเข้าชั้นบรรยากาศ เร็วสุดเท่านี้ ใช้ไอพ่น ชะลอความเร็วมั้ย
ไม่ ฉันจะใช้แอโรว์ไดนามิค ของเรนเจอร์ เพื่อรักษาเชื้อเพลิง
- แอร์เบรคนะเหรอ - ใช่ อยากลงไปเร็วใช่มั้ย
- ลงโดยสวัสดิภาพดีกว่านะ - หาที่จับไว้
แบรน โดเยล เตรียมพร้อมนะ
- เราควรจะใช้แอร์เบรก - ตอบด้วย เคส
ตอนเราลง ฉันกลัวเบาเครื่องผิดเวลา
คุณกำลังจะทำให้ ร่างกายได้เหมือนบ้าระห่ำ
- คูเปอร์เร็วเกินไปแล้ว - ฉันเอาอยู่น่า
- เราพร้อมจะตัด บางสิ่งออกมั้ย - ไม่ ฉันต้องรู้ทุกอย่าง
พร้อมลงแล้ว
มันเป็นน้ำ
- องค์ประกอบของชีวิต - 1200 เมตร
- ที่นี้ จะแบ่งเบคอนมั้ย - ได้ครับ คุณบังคับยานนะ
ฉันจะปรับลดความเร็ว
เราจะหมุนหัวยานลง ทุกคนจับให้แน่นไว้
700 เมตร
ตามคิวฉัน เคส ตามคิวฉัน
500 เมตร
ยิง
ลงอย่างสง่า
ไม่ แต่มีประสิทธิภาพ
รออะไรอยู่ละ ไปสิ
ไป ไป ไป ไป 1 ชัวโมงแลกกับ 7 ปี
เร่งสุดตัวเลย
ทางนี้
ประมาณ 200 เมตรครับ
- แรงโน้มถ่วงสูงหน่อยนะ - ลอยในอวกาศนานไปมั้ง
แรงโน้มถ่วงสูงกว่าโลก 130 %
มาเถอะ มาเลย มาเลย
ไม่มีอะไรเลย มันน่าจะอยู่ที่นี่
และถ้าสัญญาณมาจากที่นี่ละ
มีคนของเธอ
- ซากยาน - ที่เหลืออยู่ไหน
ดูภูเขานั่น
นั่นไม่ใช่ภูเขา
มันคือคลื่น
แย่แล้ว ๆ
ลูกนั้นซัดไปทางอื่นแล้ว
เราต้องได้เครื่องบันทึก
แบรน โดเยล กลับยานเรนเจอร์เดี๋ยวนี้
จะไม่ไป ถ้าไม่ได้ข้อมูล
กลับเข้ายานเดี๋ยวนี้ เราไม่มีเวลาแล้ว คลื่นอีกลูกกำลังมา
เรากำลังอยู่ ใจกลางคลื่น
ผมบอกให้กลับ เข้ายานเรนเจอร์เดี๋ยวนี้
แบรน กลับมาเดี๋ยวนี้
คูเปอร์ ไป คูเปอร์ ฉันไปไม่ทัน ไปเลย
เคส ไปช่วยเธอ
- ไป - เร็วเข้า เร็วเข้า แบรน
ไป ไป ไป
- ฉันไม่รอดแน่ - คุณต้องรอด คุณต้องรอด!
เร็วเข้าเคส ช่วยเธอ ช่วยเธอ กลับมาที่ยานเดี๋ยวนี้ โดเยล
ดร.แบรน
ไปที่ประตู
ไป ไป ไป
คำสั่ง ควบคุมประตูด้วยตนเอง
คูเปอร์ ไม่ คูเปอร์ ไม่
คูเปอร์!
เครื่องยนต์ถูกน้ำท่วม เราต้องปิดเครื่อง
ให้ตายเถอะ
โว้ว
- เคส ติดอะไร - น้ำเข้ามากไป ต้องปล่อยออก
ให้ตายเถอะ ฉันบอกให้คุณทิ้งฉัน
ผมบอกคุณแล้ว ผมบอกคุณแล้วว่า ให้กลับมาใช่มั้ย
เราต่างกันตรงที่มีคนนึงคิดถึงภารกิจ
คุณคิดแต่จะกลับบ้าน
- ฉันพยายามทำสิ่งที่ถูกต้อง - คุณมีหน้าไปบอก โดเยลมั้ยละ
- เคส มีเวลาเท่าไหร่ - 45 นาที ถึง 1 ชัวโมง
องค์ประกอบชีวิตเหรอ?
- เสียเวลาไปเท่าไหร่แบรน - เยอะมาก
เกิน 10 ปี
- เกิดอะไรกับมิลเลอร์ - ดูจากสภาพยาน
มันถูกทำลายด้วยแรงคลื่น หลังจากที่ยานมันตกแล้ว
แล้วซากยาน อยู่เป็นชิ้นได้ไง นานหลายปี
เพราะเวลา 2 โลก ไม่เท่ากัน
บนดาวดวงนี้ ดูเหมือนเธอ...
พึ่งจะตกได้แค่ ชั่วโมงเดียว
เธอเพิ่งตาย ได้แค่แป๊บเดียว
ข้อมูลที่โดเยลได้รับ เป็นสถานะเริ่มต้น สะท้อนต่อเนื่อง
เราไม่ได้เตรียมตัว เรื่องนี้เลย
นักวิชาการช่วยตัวเอง สู้ลูกเสือสำรอง ยังไม่ได้เลย
มันสมองพาเรามาที่นี่ ไกลที่สุด ในประวัติศาสตร์มนุษย์
แต่มันยังไกลไม่พอ และเราติดอยู่ที่นี่ และบนโลก
จะไม่มีใครเหลือรอดอีก
ฉันกำลังนับ ทุกวินาทีเหมือนคุณ คูเปอร์
มันเป็นไปได้มั้ย ผมไม่รู้นะ ถ้ามีวิธี
ที่เราจะโดดเข้าไป ในหลุมดำ และย้อนเวลาคืนกลับมา
- อย่าส่ายหน้าใส่ผม - เวลาคือสัมพันธภาพ โอเค
มันยืด หดได้ บิดงอได้แต่
มันถอยหลังไม่ได้
อย่างเดียวที่เคลื่อนข้ามมิติได้ เหมือนกับเวลา คือแรงโน้มถ่วง
โอเค
ชีวิตที่พาเรามานี่
- พวกเค้าสื่อสาร ผ่านแรงโน้มถ่วงใช่มั้ย - ใช่
- เค้าคุยกับเราจากอนาคตได้มั้ย? - ก็อาจจะ
- โอเค พวกเค้าทำได้ - พวกเค้า...
ชีวิตที่มี 5 มิติ
กับพวกเค้า เวลามันอาจจะเป็น มิติกายภาพ
กับพวกเค้า อดีตอาจจะเป็น หน้าผาที่พวกเค้า ปีนเข้าไป
และในอนาคต ภูเขาที่พวกเค้าปีนขึ้นได้ แต่กับเรามันไม่ใช่ โอเค!
คูเปอร์ฉันทำพัง ฉันขอโทษ
แต่คุณก็รู้ กฎสัมพันธภาพ
แบรน
ลูกสาวผมเพิ่ง 10 ขวบ
ผมยังไม่ได้สอน ทฤษฎีไอน์สไตน์ ให้เธอเลย
- คุณบอกเธอมั้ยว่า คุณจะมาช่วยโลก - เปล่า
เมื่อคุณเป็นพ่อแม่คน สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนคือ
คุณจะทำทุกอย่าง ให้ลูกรู้สึกปลอดภัย
และนั่นไม่ใช่การบอกเด็ก 10 ขวบ ว่าโลกจะแตกละนะ
คูเปอร์
- เรารอเครื่อง อีกนานมั้ย - 1 ถึง 2 นาที
ไม่มีเวลาแล้ว ใส่หมวกเลย
แบรนเป็นนักบินผู้ช่วย เคสเปิดออกซิเจน เข้าสู่เครื่องยนต์หลัก
- เราจะสตาร์ท - ทราบแล้วครับ
ลดแรงดันอากาศ
สตาร์ทเครื่อง
- หวัดดีรอม - ผมรอหลายปี
ที่นี่กี่ปีแล้ว?
ถึงตอนนี้คงจะ 23 ปี 4 เดือนกับ 8 วัน
โดเยลล่ะ
ฉันนึกว่าฉันพร้อมแล้ว นึกว่าฉันแม่นทฤษฎีแต่...
ความเป็นจริง ไม่เหมือนทฤษฎี
แล้วดาวมิลเลอร์?
มันไม่มีอะไรให้เรา
- ทำไมคุณไม่นอน - โอ้ คือผมนอนงีบสั้นๆ
ผมเลิกหวังแล้วว่า คุณจะกลับมา
การคิดเพ้อเจ้อ ก็ดูจะเป็นอะไรที่ผิด
ผมได้ข้อมูลบางอย่าง จากหลุมดำ
แต่ส่งไปให้พ่อคุณไม่ได้
- เรารับได้ แต่ส่งไปไม่ได้ - เค้ายังอยู่มั้ย?
- อยู่สิ / - เหรอ - ใช่
- เรามีบันทึก ที่เก็บเอาไว้หลายปี - คูเปอร์
บันทึกในเวลา 23 ปี
เปิดมาตั้งแต่ต้นเลย
พ่อฮะ แค่มาทัก สวัสดีครับ
เอิ่ม...ผมสอบได้ที่ 2
ครูแคร์ลิ่ง ก็ยังแจกเกรดซีผม
เกรดฉุดผม แต่ได้ที่ 2 ก็ไม่เลว
คุณตาไปงานเรียนจบของผม
อืม...โอ้ ผมเจอผู้หญิงอีกคนพ่อ
ผมเอ่อ...ผมคิดว่า คนนี้แหละที่ใช่
เธอชื่อลูอิส นี่ครับรูปของเธอ
เมิร์ฟฟี่ขโมยรถตาไป
ชนพังเลย แต่เธอปลอดภัย
พ่อฮะ ดูนี่สิ
พ่อมีหลานแล้ว เธอชื่อเจสซี่
ผมอยากให้ลูกชื่อคู้ป แต่ลูอิสว่าเอาไว้อีกคน
แต่โดนัลบอกว่า เธอได้สิทธิ์ของทวดไปแล้ว
เพราะงั้นเราเลยยอมเค้าได้
บอกลาคุณปู่สิลูก
ลาคุณปู่น้า
ขอโทษที่ไม่ได้ติดต่อมานาน
ผมเครียดกับเรื่องเจสซี่
เอ่อ...คุณตาตายอาทิตย์ที่แล้ว
เราฝังศพคุณตาไว้ใกล้กับแม่
เจสซี่
เราคงฝังพ่อไว้ที่นั่นถ้าพ่อกลับมา
เมิร์ฟก็มาที่งานศพ
ไม่ค่อยได้เจอเธอ แต่เธอมางานนี้
พ่อคงไม่ได้ดูเทปนี้หรอก ผมรู้
เทปทั้งหมดมันเป็นแค่ ลอยออกไป
อยู่ในความมืด
ลูอิสบอกว่า ผมควรจะตัดใจจากพ่อ
แล้ว
เอ่อ...
ผมคง ต้องปล่อยพ่อไป
ผมไม่รู้ว่าพ่ออยู่ไหน
แต่หวังว่าพ่อจะสงบและ
ลาก่อน
เฮ้ พ่อ
- เฮ้ เมิร์ฟ - คนสารเลว!
หนูไม่ได้มา ตอนที่พ่อตอบกลับมา
เพราะหนูยังโกรธไม่หาย ตอนที่พ่อทิ้งไป
แต่แล้วพ่อก็เงียบไป
หนูเลยต้องยอมรับการตัดสินใจของพ่อ
แต่วันนี้วันเกิดของหนู
และมันเป็นวันพิเศษ เพราะพ่อเคยบอกหนู
พ่อเคยบอกหนู ว่าเมื่อพ่อกลับมา
เราอาจจะอายุเท่ากัน
วันนี้หนูอายุเท่ากับที่พ่อจากไป
เพราะงั้นวันนี้พ่อกลับมาได้แล้วนะ
ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจ
ฉันไม่เคยเห็นเธอเข้ามาที่นี่
หนูไม่เคยมาที่นี่ค่ะ
ฉันคุยกับเอมิเลียตลอดเวลา มันช่วยได้
- ฉันดีใจ ที่เธอเริ่มต้นแล้ว - หนูเปล่า
- แค่ต้องการบางอย่าง ที่ทำให้ได้ออกไป - ฉันรู้ว่าพวกมัน ยังอยู่
หนูรู้
มีตั้งหลายเหตุผล ที่ทำไม
การสื่อสารของเรา ถึงไม่ค่อยเป็นผล
หนูรู้ค่ะ ศาสตราจารย์
ฉันไม่ค่อยแน่ใจ สิ่งที่ฉันกลัวยิ่งกว่า
คือพวกเขา จะไม่กลับมา หรือว่า..
กลับมาพบ กับความล้มเหลว ของพวกเรา
- งั้นก็ทำให้สำเร็จสิคะ - ถ้างั้น..
กลับไปที่ ขั้นตอนที่ 4 ทดลองมัน กับสนามพลังค่าใหม่
ด้วยความเคารพนะคะ ศาสตราจารย์ เราทดลองมา นับร้อย ๆ ครั้งแล้ว
มันก็แค่ต้องลอง อีกสักครั้งน่ะเมิร์ฟ
หมุดทุกตัว ที่พวกเขาตอก อาจเป็นเหมือนกับกระสุน
เราก็ทำได้ดีนะ สำหรับโลกใบนี้
ไม่ว่าเรา จะแก้สมการได้รึไม่ก็ตาม ก่อนที่ฉัน จะลงหลุม
- อย่าคิดในแง่ร้ายสิคะ ศาสตราจารย์ - ฉันไม่ได้กลัวตายหรอก
ฉันมันแก่แล้ว
ฉันกลัวเวลาต่างหาก
เวลา
คุณกลัวเวลา งั้นสินะ
หลายปีมารี่ เราพยายามจะแก้สมการ โดยไม่เคยเปลี่ยน..
- ข้อสมมุติฐาน เรื่องเวลาเลย - แล้วไง
นั่นหมายถึงว่า ในการทดลองแต่ละครั้ง เป็นความพยายามจะพิสูจน์ ข้อพิสูจน์ของมันเอง
มันเป็นการซ้ำซ้อน.. มันไร้สาระ
นี่เธอเรียกงานทั้งชีวิตของฉัน ว่าไร้สาระงั้นรึ เมิร์ฟ
เปล่าค่ะ หนูพูดว่าคุณพยายาม จะทำงานนี้ให้เสร็จ โดยมีมือข้างนึง..
ไม่ใช่สิ โดยมีมือทั้ง 2 ข้าง ไขว้อยู่ด้านหลัง และถูกมัดไว้
และหนูไม่เข้าใจเลย ว่าทำไม
ก็ฉันเป็นเพียงชายแก่นี่ เมิร์ฟ
เราค่อยมาพูดเรื่องนี้กัน เวลาอื่นได้ไหม
ฉํนต้องการจะคุย กับลูกสาวฉัน
ก้าวออกไป ยังจักรวาร
เราต้องพร้อมเผชิญหน้า กับความเป็นจริง ของการเดินทาง ระหว่างดวงดาว
เราต้องไปให้ไกลกว่า ช่วงชีวิตของเรา
เราต้องไม่คิด เฉพาะแค่ตัวเราเอง
แต่ต้องคิด ในฐานะของเผ่าพันธุ์
อย่าเพียงแค่บอก ราตรีสวัสดิ์เฉย ๆ
ทารส์สงวนพลังไว้ให้ ยามที่คุณต้องการ..
แต่การเดินทาง ใช้เวลาหลายปี เกิกว่าที่เราจะคาดคิด
เราไม่มีเชื้อเพลิงพอ ที่จะเยี่ยมชม ทุกที่ ที่เราคาดหวังไว้
ดังนั้น เราจึงต้องเลือก
แต่ว่า เลือกยังไงล่ะ
พวกมันล้วนน่าไป ทั้งนั้นเลย
และข้อมูลของเอ็ดมันส์ดีกว่า
แต่ดร.มานน์ ยังเป็นคนที่ติดต่อได้ ดังนั้น..
เราไม่มีเหตุผลอะไร ที่ทำให้คาดว่า ข้อมูลของเอ็ดมันส์ จะใช้ไม่ได้
- โลกของเขามีปัจจัย จะขยายอายุไขคนได้ - ของดร.มานน์ ก็เช่นกัน
คูเปอร์ นี่เป็นความรับผิดชอบของฉัน
- และฉันเชื่อว่าเอ็ดมันส์ เป็นตัวเลือกที่ดี - ทำไมล่ะ
การ์แกนทูอา คือเหตุผล ดูที่ดาวเคราะห์มิลเลอร์สิ
ไฮโดรคาร์บอน อินทรีย์สาร ใช่ แต่ปราศจากสิ่งมีชีวิต ปลอดเชื้อ
- เราจะพบสิ่งเดียวกัน กับของมานน์ - เป็นเพราะหลุมดำงั้นเหรอ
กฎของเมร์ฟี อะไรที่อาจเกิดขึ้นได้ ก็จะเกิดขึ้น
อุบัติเหตุคือปัจจัยแรก ของการวิวัฒนาการ
แต่เมื่อคุณ เข้าสู่วงโคจร ของหลุมดำ ไม่ใช่แค่นั้นที่เกิดขึ้น
มันดูดเอาดาวเคราะห์น้อย ดาวหางเข้าไป เหตุการอื่น ๆ อาจเกิดขึ้นได้
เราต้องก้าวต่อไปข้างหน้า
ครั้งนึงคุณเคยบอกว่า ดร.แมนน์เก่งที่สุด ในบรรดาพวกเรา
เขามีความโดดเด่น เรามาถึงนี่ได้ ก็เพราะเขา
แล้วก็ ตอนนี้เขาอยู่ที่นี่ เขาอยู่บนพื้นดิน
และส่งข่าวสาร ที่ไม่มีข้อสงสัยเลย มาบอกเราให้ไปยัง ดาวเคราะห์ของเขา
จริงอยู่ แต่ข้อมูลของเอ็ดมันด์ น่าเชื่อถือยิ่งกว่า
เราน่าจะลงคะแนนเสียงกัน
ถ้าเราต้องลงคะแนนเสียง มีบางอย่าง ที่คุณควรจะรู้ก่อน
แบรนด์ เขามีสิทธิ์ที่จะรู้
- นั่นมันไม่เกี่ยวข้องกันเลย - เกี่ยวข้องอะไรเหรอ
- เธอรักอยู่กับวูล์ฟ เอ็ดมันด์ - เป็นความจริงรึ
จริง
และนั่นทำให้ฉัน อยากจะทำตามที่ใจเรียกร้อง
บางที่เราคงใช้เวลา มากเกินไป ที่จะแก้ไขปัญหาพวกนี้ โดยอาศัยทฤษฎี
- คุณเป็นนักวิทยาศาสตร์นะ แบรนด์ - งั้นก็ฟังฉันสิ
เมือ่ฉันบอกว่า ความรักไม่ใช่บางอย่าง ที่เราสร้างมันขึ้นมา มัน..
สังเกตได้โดยง่าย ทรงพลัง
- มันมีความหมายบางอย่าง - มันมีความหมาย ใช่ ประโยชน์ทางสังคม..
- พันธะทางสังคม การเลี้ยงดูเด็ก - เรายังรักผู้คน ที่ตายจากไปแล้ว
- ประโยชน์ทางสังคม มันอยู่ตรงไหนกันล่ะ - ไม่มีเลย
บางที มันอาจหมายถึงบางสิ่ง บางสิ่งที่เราไม่อาจ..
เข้าใจได้ ในตอนนี้
บางทีมันอาจเป็นหลักฐาน บางอย่าง..
สิ่งประดิษฐบางอย่าง ของมิติที่สูงขึ้นไป ที่เรายังไม่อาจเข้าใจ โดยถ่องแท้
ฉันถูกลากข้ามจักรวาลมา เพื่อพบกับบาวคน..
ที่ฉันไม่เคยพบเลย กว่าทศวรรษ คนที่ฉันรู้ว่า อาจตายไปแล้ว
ความรักเป็นเพียงสิ่งเดียว ที่เราสามารถ..
รับรู้ได้ ผ่านมิติของห้วงเวลา และอวกาศ
บางที เราอาจต้องเชื่อถือมัน
แม้ว่าเรา จะยังไม่เข้าใจมันก็ตาม
เอาล่ะ คูเปอร์
ใช่แล้ว
ความเป็นไปได้อันน้อยนิด ที่จะได้พบ วูล์ฟอีกครั้ง ทำให้ฉันตื่นเต้น
- แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า ฉันคิดผิด - จริง ๆ แล้วนะ อะมีเลีย
คุณอาจผิดก็ได้
ทารส์ ตั้งเป้าหมายไปยัง ดร.แมนน์
เราสูญเสียไปอีก ราว 1 ใน 3 ปีหน้า.. ไว้ปีหน้า
ผมจะดำเนินการ ที่ฟาร์มของเนลสัน และผมจะทำมันให้ได้
เกิดอะไรขึ้นกับเนลสัน
เมิร์ฟ เอาอะไรอีกไหม คุณต้องการ
- ซูเฟ่ เพิ่มอีกไหม - ไม่ล่ะ ผมอิ่มแล้ว ขอบคุณ
มันอร่อยมาก
ช่วยส่งโดนัทให้หน่อย
เธอจะค้างคืนไหมล่ะ ห้องของเธอ ยังอยู่เหมือนเดิมเลยนะ มัน..
ฉันต้องรีบกลับ
ฉันเก็บจักรเย็บผ้า ไว้ในนั้น แต่ยังมีที่เหลือ..
ฉันต้อง..
- มีความทรงจำมากมาน - ว่าไปแล้ว เราก็มีเช่นกัน
เพราะฝุ่นน่ะครับ
หลุยส์ ฉันมีเพื่อน..
ที่จะช่วยรักษาปอด ให้เขาได้นะ
- อะมีเลีย ผมเสียใจ - คุณช่างมุ่งมั่นเหลือเกิน
จนกว่าจะได้ลงโทษฉัน ที่ทำให้ มันพังพินาศ ที่ดาวเคราะห์มิลเลอร์
เปล่าเลย นี่มันไม่ใช่เรื่องส่วนตัว
แต่ถ้าคุณคิดผิด นั่นคงจะเป็น การตัดสินใจส่วนตัว ของคุณแท้ ๆ
การคำนวนการใช้เชื้อเพลิงของคุณ มีสมมุติฐานอยู่บน การเดินทางเที่ยวกลับ
แวะที่ดาวเคราะห์แมนน์ และคุณต้อง ตัดสินใจว่า..
จะเดินทางกลับบ้าน หรือไปหาเอ็ดมันด์ ด้วยแผนสำรอง
การสร้างอาณานิคม ช่วยเราให้รอดจากการสูญพันธ์
คุณอาจจะต้องตัดสินใจระหว่าง เจอหน้าลูกอีกครั้ง..
หรืออนาคตของมนุษย์ชาติ
ฉันเชื่อว่าคุณ คงมุ่งมั่นเช่นเดิม
เขาถามหาคุณ ตั้งแต่มา
เราพยายามติดต่อคุณ
- เมิร์ฟ - ฉันอยู่นี่ โปรเฟสเซอร์
ฉันคิดว่า ฉันทำให้ทุกคนผิดหวัง
ไม่, คุณพาเรามาไกลมาก เราเกือบทำสำเร็จแล้ว
ฉันจะจบงานที่คุณเริ่มไว้เอง
ดี, ดี เมิร์ฟ
เธอมีศรัทธา
ทั้งหมด ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
ฉันขอให้เธอศรัทธา
ฉันอยากให้เธอเชื่อว่า พ่อเธอจะกลับมา
ฉันเชื่อ โปรเฟสเซอร์
ยกโทษให้ฉันด้วยเมิร์ฟ ไม่มีอะไรต้องยกโทษ
ฉันโกหกเมิร์ฟ
ฉันโกหกเธอ
ไม่จำเป็นที่เขาต้องกลับมา
ไม่มีทางที่จะช่วยเราได้
แต่แผนเอ? ทั้งหมดนี่?
คนพวกนี้ แล้วสมการล่ะ?
พ่อฉันรู้ไหม
เขาทิ้งฉันใช่ไหม
อย่า.. ไป.. นะ.. คุณ..
ไม่!!!
คุณจะทิ้งฉันไม่ได้นะ
ดร.แบรนด์ ฉันเสียใจที่จะต้องบอกคุณ แต่พ่อของคุณตายแล้ววันนี้
เขาตายแบบไม่เจ็บปวด ตายอย่างสงบ
ฉันเสียใจกับการสูญเสียของคุณ
ดร.แบรนด์ คุณรู้มั้ย?
เขาบอกคุณใช่มั้ย
คุณรู้ใช่มั้ย?
ทั้งหมดนี่เป็นเรื่อเสเสร้ง
คุณทิ้งเราไว้ที่นี่
ให้หายใจไม่ออก
ให้อดอยาก
เมฆน้ำแข็ง
ไม่เป็นไร
ภาวนาให้เธอไม่มีวันได้รู้
ว่ามันดีแค่ไหน ที่ได้เห็นคนอื่น นอกจากตัวเอง
ตอนแรกผมมีความหวังไม่มากนัก แต่พอเวลาผ่านไป มันก็ไม่เหลือเลย
เสบียงผมแทบไม่เหลือ
ครั้งล่าสุดที่เข้านอน ไม่ได้ตั้งวันตื่นด้วยซ้ำ
จะเรียกว่าคุณ ปลุกผมจากความตายก็ได้
ลาซารัส
แล้วคนอื่นๆ ล่ะ เกรงว่าคุณ คือคนสุดท้าย
ไม่มีเลย จริงหรอ
ไม่ ด้วยสถานะการณ์ของเราตอนนี้
โอกาสที่จะช่วยเหลือคนอื่นได้ มีน้อยมาก
ดร.มานน์
ดร.มานน์, บอกเราหน่อย เกี่ยวกับดาวของคุณ
ดาวของผม, มีหวัง
ดาวดวงนี้หนาว แข็ง, แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันสวยงาม
กลางวันยาว 67 ชั่วโมง ส่วนใหญ่หนาว
กลางคืนยาว 67 ชั่วโมง หนาวกว่า
แรงโน้มถ่วงค่อนข้างดีมาก 80% ของโลก
ตรงนี้ ที่ผมลงจอด น้ำเป็นด่าง
และอากาศมีแอมโมเนียมากเกินจะหายใจ หายใจได้ไม่นาน
แต่ว่าลึกลงไปมีชั้นพื้นผิว
คลอรีนเจอจาง แอมโมเนียทำให้เกิดผลึกไฮโดรคาร์บอน
มีอากาศที่หายใจ พอเหมาะ สำหรับองค์ประกอบชีวิต
อาจจะได้สำหรับสิ่งมีชีวิต
เราอาจจะอาศัยดาวดวงนี้ได้
อ่านค่าจากบริเวณพื้นผิวดาวใช่หรือเปล่า
หลายปีที่ที่เจอแต่ความล้มเหลว คุณสำรวจไปไกลแค่ไหน
ผมได้จัดการเตรียมพร้อม เพื่อลงสำรวจหลายครั้ง แต่เนื่องจาก
มีออกซิเจนปริมาณจำกัด..ที่นั่น..ที่สุดที่
- เดินไหว - เกิดอะไรขึ้นกับเขา ท่าน
ภาวะการเสื่อมสภาพ เขาระบุสารอินทรีย์แรกผิดพลาด
เราพบว่ามันคือผลึกแอมโมเนีย เราดิ้นรนต่อสู้สักพัก แต่
ท้ายที่สุด ก็ลดภาระหน้าที่เขา ใช้แหล่งพลังงาน
ของเขาช่วยในการดำเนินภารกิจต่อ
ผมคิดว่าผมอยู่คนเดียว ตั้งแต่ก่อนผม จะปิดระบบเขาแล้ว
คุณอยากให้ผมดูเขาให้หน่อยไหม
ไม่ ไม่ ต้องใช้สัมผัสของมนุษย์
ดร.แบรนด์ เคส ตอบข้อความกลับมาสำหรับคุณ
จากยานหลัก โอเค กำลังไป. ขอตัวแปบ.
ดร.แบรนด์ ฉันเสียใจที่จะต้องบอกคุณ แต่พ่อของคุณตายแล้ววันนี้
เขาตายแบบไม่เจ็บปวด ตายอย่างสงบ
ฉันเสียใจกับการสูญเสียของคุณ
- นั่นเมิร์ฟใช่มั้ย? - เธอ เธอโตขึ้น!
ดร.แบรนด์ คุณรู้มั้ย?
เขาบอกคุณใช่มั้ย?
คุณรู้ใช่มั้ย?
ทั้งหมดนี่เป็นเรื่อเสเสร้ง คุณทิ้งเราไว้ที่นี่
ให้หายใจไม่ออก
ให้อดอยาก
พ่อฉันรู้เรื่องมั้ย?
พ่อ!
หนูแค่อยากรู้, ถ้าพ่อทิ้งให้หนู้ตายอยู่ที่นี่
หนูแค่อยากรู้
คูเปอร์ พ่อของฉันทุ่มเททั้งชีวิต เพื่อแผนเอ ฉันไม่รู้
ว่าเธอพูดถึงเรื่องอะไร
ฉันรู้
เขา, เขาไม่เคยแม้แต่จะคิดว่า จะพาคนออกจากโลกยังไง?
ไม่.
แต่เขาได้พยายาม จะแก้สมการ ของแรงดึงดูด มาถึง 40 ปีแล้ว
อมีเลีย, พ่อของคุณแก้สมการ ก่อนที่ผมจะออกมาด้วยซ้ำ
ทำไมเค้าไม่ใช้มัน?
สมการไม่สัมพันธ์กับ กลศาสตร์ควอนตัม, คุณต้องมากกว่านี้
มากกว่านี้? มากกว่านี้อะไร? ต้องการ ข้อมูลอีก คุณต้องเห็นข้างในหลุมดำ
กฎของธรรมชาติห้ามไม่ให้เราเข้าใจภาวะเอกฐาน
ถ้าหลุมดำคือหอยนางรม ภาวะเอกฐานก็คือไข่มุกข้างใน
แรงโน้มถ่วงนั้นทรงพลัง มันจึงถูกซ้อนอยู่นั่นเสมอมา
ในความมืดมน ลึกไปหลังขอบฟ้าของเหตุการณ์
เพราะนั่นแหละ เราถึงเรียกมันว่า "หลุมดำ"
โอเค แล้วถ้าเราเห็น ข้างหลังขอบฟ้าของเหตุการณ์ล่ะ?
เราทำไม่ได้ คูเปอร์ มันมีบางอย่าง ที่เราไม่ควรรู้
พ่อของคุณจะต้องหาทางอื่น ที่จะหยุดยั้ง การสูญพันธ์ของมนุษยชาติ
แผนB ดาวอาณานิคม แล้วทำไมถึงไม่บอกทุกคน
ทำไมต้องเก็บเป็นความลับ
เพราะเขารู้ดีว่า มันยากแค่ไหน ที่ทุกคนจะร่วมมือกัน
เพื่อช่วยเหลือเผ่าพันธ์ แทนที่จะช่วยตัวเอง
ไร้สาระ
คุณจะไม่มานี่ หากคุณคุณไม่เชื่อว่า คุณจะช่วยพวกเขาได้
วิวัฒนาการ ยังคงอยู่เหนือ อุปสรรคธรรมดานั่น
เราสามารถห่วงใยอย่างลึกล้ำ และไม่คิดถึงตัวเอง เพื่อคนที่เรารู้จัก
แต่ความเห็นอกเห็นใจนั้น ไม่ได้มีให้ คนที่ห่างไกลออกไปมากนัก แต่คำโกหก
คำโกหกที่ชั่วร้ายนั้น ให้อภัยไม่ได้
และเขารู้ดี เขาพร้อมที่จะทำลาย ความเป็นมนุษย์
เพื่อช่วยเหลือมนุษยชาติ เขากระทำการเสียสละอย่างไม่น่าเชื่อ
ไม่ ไม่ การเสียสละที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ ได้เกิดขึ้นแล้ว
โดยมนุษย์โลก ทีจะต้องตาย
เพราะในความเย่อหยิ่งของเขา เขาซึ่งเปิดเผยว่า กรณีของเขาไร้ความหวัง
เสียใจด้วย คูเปอร์ กรณีของเขา หมดหวังแล้วจริง ๆ
- ไม่ ไม่ - เราคืออนาคต
คูเปอร์
คูเปอร์ ฉันควรทำยังไง
ปล่อยให้ผมกลับบ้าน
คุณคิดถูกอย่างยิ่งเลย
- วิธีแก้ปัญหาของเขาถูกต้อง มันมีมาหลายปีแล้ว - มันไม่มีค่าเลยหรือ
มันเป็นคำตอบแค่ครึ่งเดียว
ตกลง งั้นเราจะหาอีกครึ่งนึงได้ยังไง
ข้างนอกนั่น ในหลุมดำ แต่ยึดไว้กับโลก
เหรอ
ฉันไม่มั่นใจว่าจะสามารถทำได้
พระเจ้า พวกเขา เพิ่งเก็บของแล้วไป
- พวกเขาหวังว่าจะเจออะไร - ผู้รอดชีวิต
บ้าเอ๊ย
เมิร์ฟ ผู้คนไม่ได้มีสิทธิ ที่จะรู้เรื่องนี้หรอกหรือ?
การตื่นตระหนกไม่ช่วยอะไร เราต้อง ให้พวกเขา ทำงานของตัวเองต่อเหมือนเดิม
ใช่ แต่นั่นไม่ใช่อะไรที่ ดร.แบรนด์ จัดการอยู่หรือ
แบรนด์ทิ้งให้พวกเราจัดการ ฉันพยายามแก้ไขมัน
งั้น คุณมีไอเดียบ้างไหม
รู้สึกว่างั้น
ฉนเล่าให้คุณฟังเรื่องผีของฉัน
พ่อของฉันคิดว่าฉัน เรียกมันว่าผี เพราะฉันกลัว
แต่ฉันไม่เคยกลัวมันเลย
ฉันเรียกมันว่าผี เพราะมันทำให้ มันรู้สึกเหมือนคน
ที่กำลังพยายาม บอกอะไรบางอย่าง
ถ้าจะมีคำตอบที่นี่บนโลกนี้ มันอยู่ที่นั่น
ในห้องนั้น ฉันต้องหามันให้เจอ
เวลาของเราใกล้หมดแล้ว
แล้วออกซิเจนสำรองล่ะ
- พวกเขาสามารถอยู่ในเคสได้ ยังไงผมก็คง หลับตลอดทางอยู่แล้ว / - คูเปอร์ / - ว่าไง
- มีคำแนะนำ สำหรับการเดินทางเที่ยวกลับของคุณ - ว่ามาเลย
มีรอยแยกอันท้ายสุดในหลุมดำ
- ฉันจะกลับบ้านนะ รอม - ใช่ ผมรู้
วิธีนี้จะไม่ทำให้คุณ เสียเวลาเลย เป็นโอกาส สำหรับคนบนโลก
- พูดมาซิ - การ์กานตัว เป็นหลุมดำหมุนเกลียวที่มีอายุมากกว่า
- มันคือสิ่งที่เราเรียกว่าเอกภพ "อ่อนโยน" - อ่อนโยน?
มันไม่อ่อนโยนเท่าไหร่ แต่ประเด็นสำคัญคือ มันมีแรงดูด ที่มหาศาลรวดเร็ว และเป็นระเบียบ
หากข้ามไปอย่างรวดเร็ว พบว่าน่าจะปลอดภัย
จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากมันข้ามไปแล้ว
หลังจากนั้น ยังไม่มีใครรู้
จะบอกว่าไม่มีทางที่เครื่องจะสามารถ
เข้าไปตรวจสอบ และถ่ายทอด สัญญาณควอนตัม กลับมาเลยเหรอ
ถ้าเขาถูกสร้างมา ให้ส่งผ่านพลังงาน ในทุกรูปแบบ ที่สามารถใช้ได้
- เครื่องนั่น เป็น "เขา" ตั้งแต่เมื่อไร - ทารส์เป็นตัวเลือก ที่เหมาะมาก
ผมบอกเขาแล้ว ว่าต้องมองหาอะไร
- ผมต้องการตัวส่งออฟติเคิลแบบเก่า ของ KIPP - นายจะทำเรื่องนั้ ให้เราเหรอ
ก่อนที่คุณจะเสียน้ำตา โปรดจำไว้ว่า ในฐานะที่ผม เป็นหุ่นยนต์..
- ผมต้องทำตามทุกอย่าง ที่คุณบอก - ไฟหน้าปัดของนาย กระพริบน่ะ
ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ!
ผมต้องการให้ทารส์ ไปถอดและปรับ อุปกรณ์บางชิ้น จาก KIPP
- ผมไม่อยากจะไปรบกวน ระบบของมันหรอก - ผมจะคอยให้คำแนะนำ
- เอาล่ะ - ดร.แมนน์ เราจำต้องหา 3 ไซต์ที่ปลอดภัย
ไซต์นึงสำหรับ ห้องทดลองของแบรนด์ และอีก 2 ไซต์ สำหรับพักอาศัย
ทันทีที่ยานพวกนั้นลงจอด คุณคงไม่อยากจะเคลื่อนย้าย
ผมพาคุณไปที่ไซต์ ที่เราปฎิบัติงานได้ แต่ผมไม่คิดว่า..
สถานะการณ์เช่นนี้ น่าจะเอาไว้ก่อน ผมคิดว่า เราควรรอ
เคส กำลังมุ่งหน้ากลับลงมา พร้อมด้วยอุปกรณ์ต้มกลั่น
ผมต้องการให้จัดการ ระบบรักษาความปลอดภัย ของไซต์เหล่านี้ ก่อนที่จะมืด
พายุนี่ คงจะพัดผ่านไปแล้ว
- งั้นก็ดีแล้ว - คุณต้องติด เครื่องรับส่งวิทยุระยะไกลนะ
- ได้ / - ชาร์จแล้วใช่มั้ย? - ใช่
ตามผมมา
- ทาร์ส 75 ชั่วโมงนะ - รับทราบ คูเปอร์
แบรนด์บอกว่า ทำไมคุณ ถึงรู้สึกว่า ต้องกลับไป
แต่ผมคงจะบกพร่อง ถ้าผมไม่พูดถึง การปฏิบัติการนี้..
ที่เราควรจะต้องใช้วิศวกร ให้มากกว่านี้
ให้เทอร์โบ ช้าลงหน่อยดีกว่านะ
- ปลอดภัยไว้ก่อนเคส อย่าลืมสิ - ปลอดภัยไว้ก่อน คูเปอร์
ผมต้องขอบอกคุณนะ ดร.แมนน์ ผมรู้สึก เป็นเกียรติ ที่มีส่วนร่วมในงานนี้
แต่หลังจากเรา ตั้งแค้มป์สำหรับฐานเสร็จ..
และติดตั้งส่วนประกอบเรียบร้อย งานของผมก็จบ ผมจะกลับบ้น
เรามีความผูกพันกัน
แต่แม้จะไม่มีครอบครัว ผมสามารถ สัญญากับคุณได้ว่า ความคิดถึง..
การได้อยู่ร่วมกัน กับคนอื่น นั้นมันโดดเด่นมาก
ความรู้สึกเช่นนั้น ถือเป็นรากฐาน ของสิ่งที่ทำให้เรา เป็นมนุษย์
- คุณไอแบบนี้ มานานแค่ไหนแล้ว - สักพักนึงแล้วค่ะ
แม่ให้ผมเล่นอยู่ในนี้ได้
ผมไม่ได้แตะต้อง ข้าวของ ๆ คุณเลยนะ
ทำเบา ๆ นะ
คุณรู้ใช่ไหมว่า ทำไมเราไม่ส่ง แค่หุ่นยนต์ มาปฏิบัติภาระกิจนี้คูเปอร์
หุ่นยนต์ทำงานแบบนี้ได้ ไม่ดีพอ เพราะไม่อาจโปรแกรม ให้มันกลัวตายได้
สัญชาติญาณการเอาตัวรอด เป็นแรงบันดานใจ อันยิ่งใหญ่ เพียงหนึ่งเดียวของมนุษย์
เช่นคุณเป็นตัวอย่าง
พ่อที่มีสัญชาติญาณ การเอาชีวิตรอด ส่งผ่านมัน ไปยังลูก ๆ
สิ่งที่การค้นคว้า ได้บอกกับเรา เป็นสิ่งสุดท้ายที่คุณจะเห็น ก่อนที่จะตาย
ลูก ๆ ของคุณ หน้าของพวกเขา
ตอนใกล้จะตาย จิตใจของคุณ
จะผลักดันคุณหนักขึ้น เพื่อเอาชีวิตรอด
เพื่อพวกลูก ๆ
เฮ้ พนันกันได้นะคู้ป ทำไมไม่หาที่นั่งก่อนล่ะ
มันแย่ทีเดียว อยู่ที่นี่ไม่ได้หรอก
- เข้าใจไหม - คะ
- ทารส์ ทำไมถึงนานนัก - ศาสตราจารย์ ผมมีปัญหากับการบู้ทเครื่อง
ฉันไม่เข้าใจ
มันตลกดีนะ
ตอนที่ผม ออกมาจากโลก ผมคิดว่า ผมพร้อมจะตาย
ความจริงคือ ผมไม่เคย แม้แต่จะคิดอย่างรอบคอบ
ถึงความเป็นไปได้ ที่ดาวของผม ไม่ได้เป็นแค่ดวงเดียว
- ทุกอย่างไม่ได้เป็น ตามที่มันควรจะเป็น - ไปกันเถอะ
- อะไรเนี่ย - คุณทำอะไร
ผมขอโทษ ผมให้คุณ กลับไปกับยานลำนั้นไม่ได้
เราต้องการมัน เพื่อปฏิบัติภาระกิจให้สำเร็จ
ถ้าคนอื่นรู้ว่า มันไม่ใช่สถานที่นี้ เราก็ไม่อาจ มีชีวิตรอดอยู่ได้
ผมขอโทษ ผมเสียใจ
พวกเขาอยู่นี่ต่อไป ไม่ได้แล้ว
- คุณต้องไป เดี๋ยวนี้เลย - นี่เพื่อน ขอผมพูดให้ชัด ๆ นะ
- คุณต้องมีความรับผิดชอบ - บ้าเอ๊ย
คู้ป ไปเก็บข้าวของให้เธอสิ เธอจะกลับบ้านแล้ว
พ่อไม่ได้เลี้ยงนายมา ให้โง่แบบนี้นะ ทอม
พ่อไม่ได้เลี้ยงฉันมา ปู่ต่างหาก ที่เลี้ยงฉันมา และท่านถูกฝังแล้ว..
ข้างหลังนั่น พร้อมกับแม่และเจสซี่
ข้อมูลทั้งหมดเหรอ
ไม่ พร้อมแค่พยายามทำ ภาระกิจของผม คูเปอร์
แต่ผมรู้ ตั้งแต่วันที่มาถึงนี่แล้ว สถานที่นี้ ไม่มีอะไร..
และผมต่อต้าน กับสิ่งยั่วยุ มาเป็นปี ๆ
แต่ผมรู้ว่า ถ้าผมเพียงแต่.. กดปุ่มนั่น
จะต้องมีคน มาที่นี่ เพื่อช่วยผม
- แก ไอ้ขี้ขลาด - ใช่
ใช่
ฟังนะ ถ้าคุณไม่ยอมไป ก็ปล่อยให้ ครอบครัวคุณไปซะ แค่.. ช่วยครอบครัวคุณ
แล้วลงไปอยู่ใต้ดินน่ะรึ กับคุณใช่ไหม ไปสวดภาวนา ให้พ่อกลับมาช่วย
พ่อไม่กลับมาหรอก เขาไม่มีวันกลับมา มันขึ้นอยู่กับตัวฉันเอง
เธอนะรึ ที่จะช่วยทุก ๆ คน เพราะว่าพ่อ
- ไม่อาจช่วยได้ - พ่อไม่เคย แม้แต่จะพยายามช่วย
พ่อแค่ทิ้งเราไป
- พ่อทิ้งเราไว้ ให้ตายอยู่ที่นี่ - ไม่มีใคร จะไปกับเธอหรอก
ต้องรอให้ลูกคนต่อไป ตายก่อนใช่ไหม
ไปซะ แล้วอย่ากลับมาอีก
เธอเก็บของพวกนั้นไว้เถอะ
หยุดเถอะ
ไม่ไม่
ดร.แมนน์ มีโอกาส 50-50 ที่คุณ จะฆ่าตัวตาย
นั่นถือเป็นตัวเลข ที่ดีที่สุด ที่ผมได้รับ ในช่วงหลายปีมานี่
อย่าด่วนตัดสินผมนะ คูเปอร์ คุณยังไม่ได้เจอ อย่างที่ผมเจอมา
น้อยคน ที่ได้เจอ
คุณพยายาม อย่างดีที่สุดแล้วเมิร์ฟ
คุณรู้สึกได้รึยัง
สัญชาติญาณ การเอาชีวิตรอด
นั่นล่ะที่มันขับเคลื่อนผมอยู่ และขับเคลื่อน พวกเราทุกคน นั่นล่ะที่จะทำให้เรารอดชีวิต
เพราะผมอยากช่วยเราทุกคน เพื่อคุณคูเปอร์
ผมขอโทษ ผมทน ผมทนดูคุณขาดใจไม่ได้ ผมขอโทษ
ผมคิดว่าทำได้ แต่ทำไม่ได้
ผมอยู่นี่ ผมอยู่นี่เพื่อคุณ
ฟังเสียงผมคูเปอร์ ผมอยู่ตรงนี้
คุณไม่ได้อยู่ลำพัง
คุณเห็นหน้าลูกคุณรึยัง?
ไม่เป็นไร พวกเค้าอยู่ที่นั่นกับคุณ
เอาตัวอาจารย์แบรนท่องบทกวีให้คุณฟังมั้ย
คุณจำได้มั้ย
อย่านอนถอนใจ อาลัยตายเปล่า
ถึงแก่เฒ่า เป็นเช่นดั่ง เพลิงร้อนเร่า
เผาพรุ่งพรั่ง เร่งแซง แข่งตะวัน
ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! คูเปอร์
- เคส! - แบรน
ผมไม่มีอากาศ
- คูเปอร์ คูเปอร์ฉันไปแล้วเร็วเข้าเคส! - ผมเจอพิกัดแล้ว
ไป ไป ไป!
คูเปอร์เรามาแล้ว อดทนไว้อย่าพูด
หายใจให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เราใกล้ถึงแล้ว
มีรหัสป้องกันความปลอดภัยครับ มันอนุญาต
เฉพาะบุคคล เข้าสู่ระบบเท่านั้น
เชิญเลยครับผม
คูเปอร์!
เรามาแล้ว!
ฉันเห็นเค้าแล้ว! ฉันเห็นเค้า! เคสเลี้ยว! เลี้ยวขวา!
คูเปอร์! คูเปอร์! ฉันมาแล้ว
ใส่นี่!
โจอี้ ไปเอารถมา!
ข้อมูลนี้ไม่ถูกต้อง
- ผมขอโทษ - อะไรนะ?
แมนน์โกหกเรา!
รอมมิลี่
รอมมิลี่ คุณได้ยินมั้ย รอมมิลี่
ถอยออกมาศาสตราจารย์! ถอยออกมา!
- รอมมิลี่ - รอมมิลี่! ได้ยินฉันมั้ย?
ดูต้นทางไว้นะ
- ลูอิส! - ไม่ระวังแล้วเหรอ เคส
ปลอดภัยไว้ก่อนคูเปอร์
รอมมิลี่ ๆ ได้ยินฉันมั้ย? นี่คือแบรน
- รอมมิลี่! - ดร.แบรนคูเปอร์ เกิดการระเบิด
ห้องดร.แมนน์
ทาร์ส ทาร์ส! สิบนาฬิกา
แจ้งกลับมาเมื่อทาร์สขึ้นเครื่อง
รอมมิลี่ไม่รอดครับ
- เราช่วยเค้าไม่ได้ / - ทาร์สเข้ามาแล้ว - เอาละฉันขับเอง!
ทีนี้กันเรนเจอร์มา - เขาจะเข้าวงโคจร
ถ้าเขาคุมยานลำนั้นได้ เราเสร็จแน่
- เขาทิ้งเราเหรอ? - เค้ากำลังจะทิ้งเรา
งั้นเราไปเจอกันข้างล่าง ไปรอที่รถนะ
เร็วเข้า ไปนั่งเบาะหลัง!
บอกให้ไปนั่งเบาะหลัง เดี๋ยวนี้!
ดร.แมนน์ โปรดตอบด้วย เปลี่ยน ดร.แมนน์ โปรดตอบด้วย เปลี่ยน
- เขาไม่รู้ขั้นตอน ที่ต่อยานเอ็นดูแรนซ์ - แต่ออโต้ไพลอตรู้
- ไม่ ทาร์สสั่งยกเลิกแล้ว - ฉลาดมาก!
- นายไว้ใจเค้าแค่ไหน ทาร์ส - น้อยกว่าคุณแน่นอน
อย่าเทียบต่อยาน ขอย้ำ อย่าเทียบต่อยาน ได้โปรด
ระบบเทียบต่ออัตโนมัติถูกระงับ
- ยกเลิกคำสั่ง / - ไม่อนุมัติ - ยกเลิกคำสั่ง!
ไม่อนุมัติ
อย่าเทียบต่อยาน ขอย้ำ อย่าเทียบต่อยาน ได้โปรด
ค่อยๆ เคลื่อนเข้าหาเอ็นดูแรนซ์
- การต่อยานไม่สมบูรณ์ - ยกเลิกคำสั่ง!
- เขาต่อเข้าได้มั้ย? - ไม่สมบูรณ์หรอก
ดร.แมน
ประตูนิรภัยปลดล็อค
ดร.แมนอย่าเพิ่งนะ อย่า ขอย้ำอย่าเปิดประตูนิรภัย
ขอย้ำ อย่าเปิดประตูนิรภัย เพราะถ้าคุณเปิดประตูนิรภัย
ความดันอากาศจะลดลงกระทันหัน
ถ้าเค้าพังประตูจะเป็นไง - แย่แน่ๆเลย
- โอเคถอยมา ๆ เร่งเรโทรทรัสเตอร์เต็มกำลังเคส - เต็มกำลัง / - ถอย
เคสยิงเครื่องส่งสัญญาณฉันขึ้นคอมพิวเตอร์
ให้มันรายงานแจ้งเหตุฉุกเฉินเดี๋ยวนี้เลย
คร.แมนน์ อย่าเปิดประตูชั้นใน
- ฉันขอย้ำ อย่าเปิดประตู... - แบรน
ผมไม่รู้เขาบอกอะไรคุณนะ? แต่ผมกำลังคุมยานเอ็นดูแรนซ์
แล้วเราค่อยมาคุยกัน เรื่องจบภารกิจ
ดร.แมน คุณฟังฉันนะ!
นี่ไม่ใช่เพื่อชีวิตผม หรือชีวิตคูเปอร์
เราทำเพื่อมนุษยชาติ
มันคือวินาที...
มันไม่ใช่...
โอ้ พระเจ้า
- คูเปอร์ ไม่มีประโยชน์ที่เสียเชื้อเพลิงไล่เขา - วิเคราะห์การหมุน ของเอ็นดูแรนซ์
- คูเปอร์ คุณจะทำอะไร - เทียบยาน
การหมุนของเอ็นดูแรนซ์ อยู่ที่ 67 หรือ 68 อาร์พีเอ็ม
- โอเค ปรับการหมุนเทียบด้วยไนโตรทรัสเตอร์ - เป็นไปไม่ได้
ใช่ แต่มันจำเป็น
เอ็นดูแรนซ์จะเข้าชั้น สตราโทสเฟียร์
มันไม่มีเกราะกันความร้อน
- เคสนายพร้อมมั้ย? - พร้อมครับ
คูเปอร์ นี่มันไม่ใช่เวลาเตือนภัยนะ
เคส ถ้าให้ฉันสรุปนายคุมเครื่องนะ
ทาร์สเตรียมเข้าสู่ ขั้นตอนต่อยานได้แล้ว
- เอ็นดูแรนซ์เริ่มร้อนแล้ว - ห่าง 20 ฟุต
- ผมต้องการ 3 องศาทางขวา คูเปอร์ - ห่าง 10 ฟุต
คูเปอร์ ยานเทียบ ขนาน!
เริ่มขั้นตอนหมุน!
สู้หน่อยทาร์ส!
เร็วสิทาร์ส
- เรากำลังล็อคคูเปอร์ - ค่อยๆ นะ!
ค่อยๆ
เรโตร ทรัสเตอร์
ติดเครื่องยนต์หลัก
ออกจากวงโคจร ได้เรื่องมั้ยที่รัก!
ดับเครื่องยนต์หลัก
โอเค หลุดจากวงโคจรแล้ว
โอเค เตรียมมายากลต่อไปได้
กลต้องใหญ่หน่อย เราจะเจอแรงดูดจากการ์แกนทัว
- เวรล่ะ เคสคุมเครื่องนะ - รับทราบครับ
คูเปอร์ เราไหลไปหาการ์แกนทัว
จะใช้เครื่องยนต์หลักมั้ย
ไม่ปล่อยไปให้ไกลมากที่สุด
- แจ้งสถานะ - ผมมีทั้งข่าวดี และข่าวร้าย คูเปอร์
มุกนี้ไม่มีบ่อยนะทาร์ส บอกมาตรงๆ
เครื่องปั่นไฟสำรองกลับมาทำงาน ระบบปกติ เข้าทีละ
- ดี โอเค - ข่าวร้ายห้องเนวิเกเตอร์พังไปหมดแล้ว
เราไม่มีเครื่องพยุงชีวิตพอกลับโลก
- แต่ ผมว่าตะกายไปหาดาวเอ็ตมันต์ได้ - แล้วเชื้อเพลิงล่ะ
ไม่พอหรอก แต่ผมมีแผน
เราให้การ์แกนทัว ดึงเราเข้าใกล้
ฮอไรซอน จากนั้นเหวี่ยงสลิงช็อต
- โค้ง ส่งเราไปดาวเอ็ตมันด์ - ขับเองเหรอ
ผมมาเพื่อการนี้ ผมจะปล่อยเราไหลเข้า วงโคจรวิกฤต
แล้วเวลาที่ต่างกันละ
ตอนนี้ไม่มีใครต้องห่วง เวลาสัมพัทธ์แล้วนะดร.แบรน
ขอโทษนะ คูเปอร์
เมื่อความเร็ว
รอบการ์แกนทัวเหมาะสมแล้ว เราจะใช้แลนเดอร์วัน
และเรนเจอร์ทู เป็นบูสเตอร์จรวด
ผลักเราออกจากแรงดึงดูดหลุมดำ
ระบบเชื่อมของแลนเดอร์ถูกทำลายแล้ว
ฉะนั้นเราต้องคุมเองทั้งหมด
เมื่อแลนเดอร์วันถูกใช้ ทาร์สจะปลดตัว
- และถูกดูดเข้าไปในหลุมดำ - แล้วทำไมทาร์ส ต้องปลดตัว
- เราต้องลดน้ำหนัก เพื่อหนีแรงโน้มถ่วง - กฎนิวตันข้อ 3
ทางเดียวที่มนุษย์ จะไปข้างหน้า
ต้องทิ้งบางสิ่ง ไว้ข้างหลัง
- คูเปอร์ คุณขอให้ทาร์สทำเพื่อเราไม่ได้นะ - เค้าเป็นหุ่นยนต์
- คุณไม่ต้องขอให้เค้าทำอะไรหรอกน่า - คูเปอร์ คุณนี่เลวนะ
- คุณว่าอะไรนะ ผมไม่ค่อยได้ยินเลย - นั่นคือหน้าที่ของเรา ดร.แบรน
โอกาสเดียวที่จะช่วยผู้คนบนโลก
ถ้าผมพบวิธีส่งข้อมูลควันตัม
ในนั้น บางทีมนุษย์อาจมีทางรอด
หวังว่าจะมีคนเหลืออยู่ให้ช่วย
อัตราเร่งถึงระดับสูงสุด
เตรียมยิงทรัสเตอร์หนีแรงดึง
- พร้อมนะ? - พร้อมแล้ว / - พร้อมแล้ว
เครื่องยนต์หลักพร้อมใน 3,2,1...
เครื่องแลนเดอร์วัน รอคำสั่ง
3, 2, 1...
เครื่องเรนเจอร์ทู รอคำสั่ง
3, 2, 1...
ก้าวเล็กๆนี้ คือเวลา 51 ปีบนโลก
งั้นตอนนี้คุณก็อายุ 120 ปีแล้ว
แลนเดอร์วันพร้อมแยกชิ้นส่วน รอคำสั่ง
3, 2, 1...
แยกตัว
- ลาก่อนทาร์ส / - ลาก่อนดร.แบรน - เจอกันอีกฟากนึงคูป
แล้วเจอกันนะเพื่อน
โอเคเคส ซิ่งไปดีๆ นะเพื่อน
ผมเรียนจากปรมาจารย์
เรนเจอร์ทู พร้อมแยกชิ้นส่วน
ไม่ ไม่! คูเปอร์ คูเปอร์คุณทำอะไร
กฎนิวตันข้อสาม ต้องทิ้งบางสิ่งไว้ข้างหลัง
ไหนคุณบอกเชื้อเพลิง พอสำหรับเราทั้ง 2 คน เราตกลงกันแล้ว เอมมิเลีย
90 เปอร์เซ็นต์
ไม่!
แยกตัว
โอเค ผมกำลังดำดิ่งลงไป
เข้าใกล้อีเวนท์ฮอไรซอน
ด้านซ้าย จมดิ่งลงไปเบื้องล่าง เพื่อจะผ่านไป
ตรงเข้าไปสู่หลุมดำมืด
ทุกอย่างดำมืด
ทาร์สได้ยินฉันมั้ย ทั้งหมดดำมืด
ทาร์สได้ยินแล้วตอบด้วย
หน้าจอกำลังถูกรบกวน
เสียการควบคุมเครื่อง
มีแสงวาบ แสงสว่างวาบและมืด
คลื่นแรงโน้มถ่วงกำลังเพิ่มขึ้น
คอมพิวเตอร์กำลังจะล่ม
แรงโน้มถ่วงดึงยานเสียการควบคุม
เมิร์ฟ! เมิร์ฟ มาเร็ว!
เมิร์ฟ
เมิร์ฟ!,เมิร์ฟ!,เมิร์ฟ!
เมิร์ฟ!
ไม่,ไม่,ไม่,ไม่,ไม่ ไม่,ไม่,ไม่,เมิร์ฟฟฟฟฟ
เมิร์ฟฟฟฟฟฟฟฟ
ไม่,ไม่
- ถ้าพ่อจะไปก็ไปเลย - ไม่
ไม่,อย่าไป,อย่าไปนะไอ้โง่.. อย่าไป
มอร์ส, รหัสมอร์ส.. รหัสมอร์ส
'S'
'T'
'A'
ขีด
เมิร์ฟ...เราไม่มีเวลาแล้ว ได้ยินมั้ย, ไปเร็ว
'อยู่'
มาสิ มาสิ เมิร์ฟ, เมิร์ฟ มาสิ!
มันเขียนว่าไง? มันเขียนว่าไง? มันเขียนว่าไง?
"อยู่" ไง
บอกเขาเมิร์ฟ บอกให้เขาอยู่
ให้ ให้เขาอยู่เมิร์ฟ
อยู่ !
บอกให้เขาอยู่สิ เมิร์ฟ!!
อย่าให้พ่อไป เมิร์ฟ!
ไม่ อย่าให้พ่อไป เมิร์ฟ!
ไม่ ไม่ ไม่, ไม่....!!
พ่อนั่นเอง
พ่อคือผีของหนู!
- คูเปอร์, คูเปอร์ ตอบด้วยคูเปอร์ - ทาร์สเหรอ?
ได้ยินแล้ว
- นายยังอยู่เหรอ? - ที่ไหนสักแห่ง
ในมิติที่ 5 ของพวกเค้า พวกเค้าช่วยเราไว้
พวกเค้าเป็นใครล่ะ?
แล้วทำไม ถึงอยากช่วยเราล่ะ?
ผมไม่รู้ แต่พวกเขาเป็นคนสร้างที่นี่ อวกาศมิติที่ 3
และภายในนี้ เขาสร้าง มิติที่ 5 ให้จับต้องได้
- มันไม่เวิร์คนี่นา - มันเวิร์คสิ
คุณเห็นเวลาที่ปรากฏที่นี่ ในมิติกายภาพมั้ย
- คุณได้รู้แล้วว่า คุณใส่แรงข้ามสเปซไทม์ได้ - แรงโน้มถ่วง...
- ที่ส่งข้อความไปน่ะเหรอ - ถูกต้องครับ
แรงโน้มถ่วง....
สามารถข้ามมิติ รวมทั้งเวลาด้วย
ชัดเจนครับ
- นายมีข้อมูลควันตัมมั้ย? - ผมมีข้อมูลครับ
ผมส่งออกไป ด้วยความยาวคลื่น ทุกแบบแล้ว
- แต่ไม่สำเร็จ คูเปอร์ - ฉันทำได้ไง ฉันทำได้
- จะส่งข้อมูลซับซ้อน ไปให้เด็กเหรอ? - ไม่ใช่เด็กทั่วไป
อะไรอีกคะ บอกสิพ่อ!
เมิร์ฟ ไฟมาแล้ว! หนีเร็ว!
ต่อให้คุณสื่อสารไปเธอก็จะ
ไม่เข้าใจไปอีกหลายปี
ไม่,ไม่ นั่นฉันรู้ทาร์ส แต่เราต้องหาวิธีแก้ไข ไม่อย่างนั้นละก็
คนบนโลกจะต้องตายหมด คิดสิคิด คิด!
คูเปอร์ พวกเค้าไม่ได้พาเรามา เพื่อเปลี่ยนอดีต
- พูดอีกทีสิ - พวกเค้าไม่ได้พาเรามา เพื่อเปลี่ยนอดีต
ไม่ พวกเค้าไม่ได้พาเรามา
เราพาตัวเองมา!
ทาร์ส ส่งพิกัดตำแหน่งฉัน ให้นาซ่า เป็นไบนารี่
เป็นไบนารี่ รับทราบ กำลังส่งไป
มันไม่ใช่ผี
- มันคือแรงโน้มถ่วง - ไม่เข้าใจเหรอ ทาร์ส
ฉันพาตัวฉันเอง มานี่!
เรามาเพื่อสื่อสาร ไปถึงโลก 3 มิติ
เราคือสะพานเชื่อม
ฉันนึกว่าพวกเขาเลือกฉัน
- แต่จริงๆ แล้ว พวกเขาเลือกเธอ - เพื่ออะไรคูเปอร์
เพื่อช่วยโลก!
ทั้งหมดนี้ คือห้องนอนของเด็กหญิงคนนึง
ทุกๆ ขณะ คือมิติเชิงซ้อน ที่ไม่สิ้นสุด
พวกเขาถึงเข้าถึง ทุกไทม์สเปซได้
แต่เชื่อมต่อไม่ได้
พวกเขาไม่สามารถหาสถานที่ ในเวลาที่ตรงกัน ไม่สามารถสื่อสาร
ฉันถึงได้มานี่ไง ฉันจะหาวิธี
- บอกเมิร์ฟ เหมือนที่ฉันเจอในเวลานี้ - ยังไงคูเปอร์
ความรักไงทาร์ส,ความรัก!
เหมือนที่แบรนด์พูด สิ่งเชื่อมฉันกับเมิร์ฟไว้ มันมีปริมาณ
- มันคือกุญแจ - เรามาเพื่อทำอะไร
เพื่อหาวิธีบอกเธอ
นาฬิกา!
เราใส่รหัสเป็นการเคลื่อนที่ ของเข็มวินาที
ทาร์สแปลงข้อมูล เป็นรหัสมอร์ส แล้วบอกฉัน
กำลังแปลงข้อมูล เป็นรหัสมอร์ส คูเปอร์ ถ้าเธอไม่กลับมาเอาล่ะ?
มาแน่ เธอมาแน่
เขากำลังมา เมิร์ฟ!!
- โอเค จะไปเดี๋ยวนี้! - คุณรู้ได้ยังไง?
เพราะฉันเป็นคนให้เธอเอง
รหัสมอร์สคือ จุด จุด ขีด จุด
จุด ขีด จุด จุด
พ่อกลับมา
เป็นพ่อ เป็นพ่อมาตลอด ฉันไม่เคยรู้เลย ว่าเป็นเค้า
พ่อมาช่วยเรา!
ยูเรก้า!!
มันเป็นธรรมเนียมน่ะ
ยูเรก้า!!
- ได้ผลมั้ยเนี่ย - ผมว่าน่าจะได้
นายรู้ได้ไง?
เพราะว่า คนในบัค กำลังปิดประตูมิติ
นายไม่เข้าใจเหรอ ทาร์ส?
นั่นไม่ใช่คนอื่น
แต่เป็นเรา
สิ่งที่ฉันทำเพื่อเมิร์ฟ พวกเขากำลังทำเพื่อฉัน
- เพื่อเราทุกคน - คูเปอร์คนสร้างสิ่งนี้ไม่ได้
ใช่ ยังไม่ได้ แต่สักวัน
ไม่ใช่นายหรือฉัน แต่ผู้คน
อารยธรรมที่มี วิวัฒนาการ 4 มิติ อย่างที่เรารู้ไง
เกิดอะไรขึ้น?
คุณคูเปอร์ครับ
เอาละ ช้าๆนะครับ ค่อยๆนะครับคุณคูเปอร์
อย่าลืมว่าคุณไม่ใช่เด็กหนุ่มแล้วนะ
อันที่จริงคุณอายุ 124 ปีแล้ว
ค่อยๆ ช้าๆ ครับ
คุณ เอ่อ.. โชคดีอย่างเหลือเชื่อครับ
ตอนเจ้าหน้าที่พบคุณ ออกซิเจนคุณ เหลือไม่กี่นาทีเอง
ผมอยู่ไหนเนี่ย?
สถานีคูเปอร์ครับ
กำลังโคจรรอบดาวเสาร์
สถานีคูเปอร์หรอ?
นี่คุณตั้งชื่อตามชื่อผมหรอ
- อะไร? - เอ่อ.. สถานีนี้ไม่ได้ตั้งชื่อตามคุณนะครับ
ได้ชื่อตาม ลูกสาวคุณ
- ถึงเธอจะพูดเสมอ ว่าคุณเป็นคนสำคัญแค่ไหน - นี่เธอยังอยู่มั้ยเนี่ย?
ครับ เธอจะมาใน 2 อาทิตย์
เธอชราเกินกว่า จะเดินทาง
แต่เมื่อได้ข่าว ว่าพบคุณ
นี่คือ...เอ่อ เรากำลังพูดถึง เมอร์ฟี่ คูเปอร์ ครับ
ใช่ แน่นอน
อีกสองวันคุณจะได้ออกจากที่นี่
คุณจะต้องตื่นเต้นกับสิ่งที่เห็น
จริงๆ แล้ว ผมเคยทำรายงาน เรื่องคุณสมัย ม.ปลาย
ผมรู้ชีวิตคุณ ตอนอยู่ที่โลก
อ้อ ใช่ครับ
ถ้าคุณตามผมมานะครับ ผมมีเรื่องดีที่จะให้คุณดู
แล้วเอ่อ.. ตอนผม เสนอความคิด ให้คุณคูเปอร์
ผมดีใจที่เธอคิดว่า มันเพอร์เฟค
แน่นอนว่า ผมไม่ได้คุยกับเธอ เป็นการส่วนตัว
พ่อฉันเป็นชาวไร่ เหมือนทุกคนสมัยนั้น
อาหารบนโลกก็ มีไม่เพียงพอ
เราใช้แถบผ้า ปิดจมูกและปาก
เราจะได้ไม่สูดฝุ่นเยอะไป
เธอยืนยันว่า คุณรักการทำไร่
เธอบอกงั้นเหรอ?
บ้านของคุณ
ทุกอย่างยังอยู่เหมือนเดิม เราจัดให้เหมือนเก่า
ใช่
- เฮ้ นี่คือ? - ใช่ หุ่นยนต์ที่เราพบใกล้กับดาวเสาร์ ตอนเจอคุณ
แหล่งพลังงานมันช็อตน่ะ แต่เราเปลี่ยนใหม่ให้คุณได้
ได้ เปลี่ยนเลย
ตั้งค่า
ตั้งค่าทั่วไป
ตั้งค่าความปลอดภัย
ความจริงใจ ตั้งค่าใหม่
95% ยืนยัน ตั้งค่าเพิ่มเติมมั้ยครับ?
อารมณ์ขัน 75%
ยืนยัน
ทำลายตัวเอง โดยอัตโนมัติใน 10, 9...
งั้นลดเหลือ 60%
60% ยืนยัน
- ก๊อก ก๊อก - จะเอาแค่ 55 ใช่มั้ย
มันเคยเป็นอย่างนี้เหรอ?
มันไม่เคยสะอาดอย่างนี้
ฉันไม่สน ของพวกนี้ เอาว่าเรากลับไป จุดเริ่มต้น
ฉันอยากรู้ว่า เราอยู่ไหน?
แล้วเราจะไปที่ไหน?
- คุณคูเปอร์คะ / - ครับ - ญาติทุกคนรออยู่ค่ะ
ญาติทุกคนเหรอ?
ค่ะ ทุกคนมาพร้อมหน้ากัน เธออยู่ในไครโยสลีป เกือบ 2 ปีแล้วค่ะ
ลูกบอกพวกเขาว่า พ่อชอบทำไร่เหรอ?
พ่อเอง เมิร์ฟ
พ่อคือผีของลูกไง!
หนูรู้ค่ะ
คนอื่นไม่เชื่อหนูหรอก พวกเขาคิดว่าหนู ทำเองทั้งหมด แต่...
หนูรู้ว่าใครทำ
ไม่มีใครเค้าเชื่อหนู
แต่หนูรู้ พ่อจะกลับมา
ยังไงลูก?
เพราะว่าพ่อสัญญากับหนูแล้ว
พ่ออยู่นี่แล้ว เมิร์ฟ พ่ออยู่นี่ลูก
ไม่ ไม่มีพ่อแม่คนไหน ควรทนดูลูกตัวเองตาย
หนูมีลูกๆ คอยส่งหนูอยู่แล้ว
พ่อไปเถอะ!
ไปไหน?
ดร.แบรนด์
เธออยู่ข้างนอกนั่น
กำลังตั้งค่าย
เดียวดาย ในกาแล็คซี่ไกลพ้น
บางทีเธออาจจะ
กำลังเตรียมจะเข้านอนยาว
ด้วยแสงจากดวงอาทิตย์ใหม่ของเรา
ในบ้านใหม่ของเรา
By Watchanun @www.thaisubtitle.com
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย netjaroen, taemonte, kowito, ceasarsalad, jojo2029
mlovehd, imode, akatanx, apichartpond, ice_osk129
geroros, talklessboo, MintSlick, jaideejung007